1
1
857
AD AMPHILOCHIUM QUÆSTIO CLXVI, CLXVII.
Οτι (17), φησίν, μὴ μεταβαλλε ῥήματα Θεοῦ A
ζῶντος · εἰς Πατέρα, καὶ Υἱὸν, καὶ ἅγιον Πνεύμα
ἐβαπτίσθης, τί ἀναιρεῖς (18) τὰ ὀνόματα τὰ ζῶντα
καὶ εἰσάγεις ὀνόματα λογισμῶν, γέννημα λίγων,
καὶ ἀγέννητον, καὶ γεννητόν, ὃν ἀεὶ, καὶ μὴ ὂν ἀεί,
Τούτων ἀνέχεται Θεὸς τῶν ματαίων ῥημάτων; ἐν
ῥῆμα ἵνα μεταβάλῃ, προφήτας ποτὲ ἐκινδύνευσεν
ἀπολέσαι. Καὶ βλέπε ῥήματος μικροῦ ἀκριβολο-
γίαν· Τὰ ῥήματα τῶν προφητῶν τινες ἐκάλουν
ὑπὸ ἀπειρίας (49) λήμμα Κυρίου· λέγει ὁ Θεὸς
διὰ Ἱερεμίου (20);· · Ἐὰν ἐρωτήση σε ὁ λαὸς, ἢ ὁ
ἱερεὺς, ἢ ὁ προφήτης, καὶ εἴποι σοι, Τί τὸ λήμμα ;
858
Ne immutes, inquit, verba Dei viventis. In Pa-
trem, Filium, et Spiritum sanctum baptizatus es.
Quare nomina viva tollie, et nomina cogitationum
tuarum invehis, progeniem, et ingenitum et geni-
tum, semper exsistens, et non semper exsistens
appellando? Num vana ejusmodi verba tolerabit
Deus? Periculum olim erat, ne unum verbum ad
pervertendos prophetas periret. Vide vero, quanto-
pere voculæ parvæ ratio babeatur. Prophetarum
verba nonnulli ex imprudentia λήμμα Domini
vocabant : ‹ Si te interrogaverit populus, aut
sacerdos, aut propheta, et dixerit, Quid sibi
vos
εἰπὲ αὐτοῖς, ὅτι τὸ λήμμα Κυρίου ὑμεῖς ἐστε. Λή- B vult λῆμμα ? dic illis, Vos estis λήμμα Domini :
ψομαι γὰρ ὑμᾶς λῆμμα, καὶ ῥάξω ὑμᾶς, ἵνα μὴ
λέγητε λήμμα. » Εν ῥῆμα ἵνα μὴ μεταποιηθῇ, ἀπει-
λεῖ ὁ Θεός· καὶ σὺ ὁλόκληρον δογμάτων ἀκρίβειαν;
διαστρέφων νομίζεις διαφυγεῖν τὰς τοῦ Θεοῦ χεῖρας ;
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΕΤ'.
Πῶς πρεσβευτής ἦλθεν ὁ Χριστὸς παρὰ τοῦ
Πατρός ;
-
enim instar λήμματος arripiam, et con-
fringam vos, ne dicatis amplius λήμμα ". » Ibi Deus
minas fecit, ne una vox mutetur : tu vero, qui
universam rectamque doctrinarum seriem perver-
tis, manus Dei effugere te posse opinaris?
QUAESTIO CLXVI [Coisl. CXCV, Taur. CLXXXV].
Quomodo Christus legatus a Patre venerit?
Edita a Maio (1. c. p. 104.) — De Christo tanquam Patris legato.
Οτι ἦλθε, φησί, παρὰ τοῦ Πατρὸς ὁ Χριστὸς πρὸς C
τοὺς ἀνθρώπους πρεσβευτής, εσφάγη ὁ πρεσβευτής,
καὶ τότε γέγονεν ἡ εἰρήνη. Αλλ' οἱ πρέσβεις ερχόμενοι
καὶ δῶρα φέρουσι καὶ δῶρα λαμβάνουσι. Ποῖον οὖν
ἧκε φέρων δῶρον, καὶ ποῖον ἀντέλαβε ; Παράδοξον τὸ
δῶρον, ὡς καὶ ὁ πρεσβευτής παράδοξος τὸ αἷμα αὐτοῦ
φέρων ἦλθε δῶρον· τὸ σῶμα αὐτοῦ ἦλθε φέρων δῶρον
καὶ τί παρ' ἐμοῦ ἔλαβε δῶρον ; Πίστιν· καὶ τί ἀντὶ αὐτ
τῆς μοι παρέσχε ; Χάριν. Ἐπίστευσα ἐγώ ἐχαρίσατο
ἐκεῖνος· ἐλύθη ἡ ἔχθρα· ὁ πρεσβευτής ὅταν ἔλθῃ πρὸς
ἔθνος, οὐκ ἀξιοῖ τινι τῶν ἀγοραίων ἢ πενήτων διαλε
χθῆναι, ἀλλ᾽ εὐθὺς τῷ βασιλεῖ πρόσεισιν. Οὗτος δὲ ὁ
πρεσβευτής ἦλθε, καὶ εὐθὺς πόρνῃ, καὶ λῃστῇ, καὶ
τελώνῃ, καὶ μάγοις διηλέχθη. Εἶδες πρεσβευτού φιλο
ανθρωπίαν ; οὐ γὰρ πρὸς ἕνα καὶ δεύτερον ἦλθεν,
ἀλλὰ πρὸς τὴν κοινὴν φύσιν. Καὶ ἦλθε τὸ ἐμὸν
περιβεβλημένος ἱμάτιον, ἵνα μὴ γυμνῇ τῇ θεότητι
παραγενόμενος φοβήσῃ τὴν θήραν.
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΕΖ'.
Εἰς τὸ ῥητόν (21)· « Εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτί
σις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθε, ιδού γέγονε καινὰ τὰ
πάντα.
D
Quod venerit Christus a Palre legatus ad homi-
nes, ostendit hoc : interfectus est legatus, et tunc
facta est pax. Sed legati venientes doua ferunt et
simul dona accipiunt. Quale ergo donum ferens
venit, et quale recepit? Mirificum donum, siquidem
mirabilis iste nuntius suum sanguinem in donum
ferens venit. Corpus suum ferens donum venit.
Quodnam autem a nobis donum accepit ? Fidem ;
et quid pro illa mihi donavit ? Gratiam. Ego cre-
didi, ille gratificabat, soluta est inimicitia. Legatus
cum venit ad gentem, non dignatur cum aliquo
plebeio vel paupere conversari, sed cito regi sese
offert. Legatus autem ille veniens statim cum me-
retrice et latrone et usurario et magis conversatur,
Videsne legati philanthropiam ? Non enim ad unum
vel alterum venit, sed ad omnes homines, et ve-
niens nostro induitur vestitu, ne, si venisset, divi-
nitate non velata, illius occursum timeamus.
QUASTIO CLXVII [Coisl. CXCVI, Taur.
CLXXXVI].
In oraculum illud : « Si quis est in Christo, nova
est creatura; velera transierunt, ecce nova facta
sunt omnia 30 ,
Editarum a Wolfio vigesima octava ( 1. c., p. 810–812. Galland. XIII, .750, 751, n. 44.)
Οτι φασὶν οἱ Ἑλληνισταὶ, καὶ τὸ Ἰουδαΐζον· Τι
κομπάζει Παῦλος λέγων· « Τὰ ἀρχαῖα παρῆλθε, ἰδοὺ
Gentiles et Judaizantes dicunt: Quid gloriatur
Paulus dicens: ‹ Vetera transierunt : ecce omnia
"Jerem. xx111, 33. "Il Cor. v,
17.
NOTÆ.
(47) Quæ sequuntur, ea quomodo luc quadrent,
non admodum video.
(18) Colb. pro ἂν ἐρεῖς.
(19) Sic scribo pro ἀπηρίας. Nisi malis επηρεαίς.
(20) In Codice, male: Ησαΐου.
(21) εἰς τὸ ῥητόν, accepi ex Colb.
*Digitized by
Google