43
ANONYMI
B
ις'. Πολλοὺς δὲ καὶ ἀπεστήριζε λόγους και χρησ
σεις τοῦ Θεολόγου, καὶ τῶν λοιπῶν διδασκάλων,
γυμνάζων ἀεὶ τὸν νοῦν ἐν τούτοις, καὶ ρεμβασμού
καιρὸν μὴ παρέχων, ἅμα δὲ καὶ τὴν φύσιν τῇ μαθήσει
ὀξύνων. Ηλίου δὲ δύναντος προσερχόμενος τῇ τρι
πέζῃ ἐκείνῃ· λίθος δὲ ἦν μέγιστος αὕτη, καὶ πινά
κιον ἐπ' αὐτῆς ἀπόκλασμα κεραμίου· μετελάμβα
νεν εὐχαρίστως τροφῆς, ἦς μετεῖχεν ἐκεῖνος, ποτὲ
μὲν ψιλὸν ἄρτον, καὶ ὕδωρ εν μέτρῳ, ποτὲ δὲ
οσπρίων ἐψημένων καὶ μόνον. Εν καιρῷ δὲ τοῖς τῶν
δένδρων καρποῖς αὐτοῖς ἀρκεῖτο καὶ μένοις. Επύ-
κτευσεν ὁ ἀνδρεῖος ἀρκεσθῆναι πολλάκις τοῖς αὐτο.
μάτοις δρυός κερατίοις, μυρσίνων τε τοῖς καρποί,
καὶ κομάρων, καὶ τοῖς ὁμοίοις. ᾿Αλλὰ διὰ τὴ μὴ
καταδέχεσθαι τὸν οἰκοδεσπότην, γινόμενον ἀληθῶς
ὡς ἀσκὸς ἐν τῇ πάχνῃ, ὑπέστρεψε πάλιν προς
τὴν τοῦ ἄρτου χρήσιν. Τί δεῖ πολλὰ λέγειν ; του
αύτας πολιτεία, διῆλθεν, ὅσας παρ' ἑνὸς ἑκάστου
τῶν ἀρχαίων πατέρων πραχθείσας ἀνέγνω. Τεσσα-
ράκοντα μὲν ἡμέρας ἄγευστο, οὐ διῆλθεν, ὑφορών
μενος τὸ ἐν ἐπαίνοις βάσκανον τῶν ἀνθρώπων, καὶ
τὸ τοῦ τύφου κατακλῶν δεινότατον χέρας. Τρὶς
εἴκοσι διῆλθεν, δὶς ἐν αὐταῖς γευσάμενος μόναις,
παρὰ γυναικὸς φιλοθέου τοῦτο μαθὼν τελεσθὲν ἐκ
τῆς Θεοδωρήτου πρακτικῆς ἱστορίας. Διὸ καὶ τῇ
πείρᾳ αὐτὸ δοκιμάσας, εὗρεν ἀληθῆ εἶναι τὰ γε
γραμμένα. Πεποίηκεν ἕνα ἐνιαυτὸν παρὰ μῆνα μὴ
γευσάμενος ὑγροῦ οἴου δή ποτε ὅλως, καὶ καθ' ἐσπέσ
ραν ἐσθίων ἄρτον ξηρὸν μετὰ δύσιν ἡλίου δύο πρα
16. Muitas quoque sententias et verba Gregorii A
tbeologi recitabat cæterorumque doctorum, men-
tem in his perpetuo exercens, ut nullo tempore
vagaretur, simul etiam discendo ingenium acuens.
Post solis occasum ad mensam ibat : mensa porro
illi erat lapis maximus, et scutella apposita, 18-
genæ fragmentum, et cibum cum actione gratia-
rum sumebat. Erat autem cibus vel simplex panis
et aqua ad mensam, vel certe soluin legumen
coctum : frugum quoque tempore fructibus tan-
tum vescebatur. Adnixus etiam sæpe est magna-
nimus vir decerptis ex arbore siliquis vivere,
myrtique baccis et unedonum, ac similibus. Ve-
'rum, obnitente domina carne, quæ vere fiebat sicut
uter in pruinas, rursus ad panis usum redibat.Quid
multa ? tot vivendi instituta expertus est, quot
singulis olim sanctis Patribus familiaria fuisse,
legerat et quadraginta quidem totos dies non
jejunavit, humanæ laudis invidiam pertimescens,
infatique animi perniciosum cornu perfringens,
ter vero vicenos peregit dies, cibo per illud
tempus bis tantum sumpto, cum ex practica Theo-
doreti historia cognovisset, exstitisse olim Dei
amanten feminam, quæ loc praestiterit. Quocirca
ubi rem experimento probavit, vera esse compe•
rit, quæ scripta sunt. Per annuin uno minus
mense nullam penitus adhibuit potionem, pane
solo quotidie ad vesperam usus post solis occasum,
duo sibi ea ex re magnique momenti beneficia
comparans, nempe, ut uni e quatuor virtutibus C γματευόμενος ἐκ τούτου μεγάλα, τό τε ὑπερμαχή
temperantiæ suppetias ferret : studebat enim
præcipue vel ipsa naturali efluxione liberare
corpus, quod ut assequerentur, plurimi sanctorum
decertarunt; confert autem ad hoc plurimum
aqua abstinentia, ut quidam Sanctorum (18) dixit:
utque præterea mentis.vanitatem reprimeret addu-
bitantis, nec fidem habentis narrationibus, quæ
de admirandis magnificisque sanctorum Patrum
factis leguntur. Certe enim nota est omnibus
historia ejus, qui per triennium in ministerio furni
versatus est sine potu et in abstinentia
tous (19) est.
ΠΟΤ
σαι δι' αὐτοῦ τῇ μιᾷ τῶν ἀρετῶν σωφροσύνῃ· καὶ
γὰρ ἐφιλοτιμεῖτο καὶ αὐτῆς τῆς φυσικῆς ἐκροῆς
ἀπαλλάξαι τὸ σῶμα, ὅπερ ηγωνίσαντο τῶν ἁγίων οι
πλεῖστοι· πολὺ δὲ συμβάλλεται ἡ τοῦ ὕδατος ἔνδεια
τοῖς τοιούτοις, ὡς ἔφη τις τῶν ἁγίων· καὶ τὸ ἀνα-
στείλαι τὴν τοῦ λογισμοῦ φλυαρίαν, διστάζοντός τε
καὶ ἀπιστοῦντος ἐν τοῖς ὑπερφυῶς καὶ μεγαλοπρε
πῶς τοῖς ἁγίοις Πατράσι πεποιημένοις. Πάντως γὰρ
άκηκόαμεν πάντες τὸν ἐν τῇ διακονίᾳ τοῦ φούρνου
ποιήσαντα τρία έτη, καὶ μὴ πιόντα, καὶ ἐν τούτῳ
τελειωθέντα.
17. Hoc exemplum cum beato huic venisset in ιζ'. Ὅπερ ἐνθυμηθεὶς ὁ μακάριος ουτος, μή πως
mentem, ne ariditas nimia pulmonis magnum ἡ παντελὴς τοῦ πνεύμονος ψύξις κίνδυνον αὐτῷ
inferret periculum, ab incepto deterruit. Neque ” ἐπαγάγῃ τὸν οὐ τυχόντα, ἀνετράπη τῆς ἐργασίας.
D
Οὔτε γὰρ δίψα αὐτῷ, ὡς αὐτὸς ἐπληροφόρει, πα
ρηνώχλει λοιπόν, ἀλλὰ μέχρις ὀγδόης ἡμέρας καὶ
μόνον· ἐκ διαθέσεω; ἐλάλει τε καὶ ἐποίει τὸ, Έκολο
λήθη τῷ ἐδάψει ή ψυχή μου, ζῆσόν με κατὰ τὸν
λόγον σου • μετέπειτα δὲ τὸν Ἑξήγειρας μου τὴν
πνοὴν, καὶ παρακληθεὶς ἔζησα. Βεβαιοῖ δὲ τὸ είρη
μένον ὁ φήσας - Δίψα δίψαν ἰᾶται, πεῖνα δὲ πεῖναν
οὐκ ἀναστέλλει. Τὴν δὲ ἁγίαν Τεσσαρακοστὴν διήρο
enim sitis illi jam molesta erat, ut ipse affirma-
hat, sed usque ad octavum diein tantum ; studiose
recitabat et observabat dicum illud : • Adhæslt pa-
vimento anima mea, vivifica me secundum verbum
tuum ' ; » deinde vero illud : « Eresisti mihi spiri-
tum et consolatus vixi". › Confirmat vero assertio-
nem nostram quod dicitur: Sitis sitim curat, fames
famem now reprimit. Tutam porro sanctain quadra-
* ·Psal. exviu, 83. ss Psal. cxvin, 83. 19 Psa!. Lxxxv, 17.
Joannis Clei nola.
(18) Toties occurrentes sententias ex Scripturis
sacris non assigno, cum facile reperiri a verbis
possint. Observat Caryophilus, serinonem hic esse
de abbate Theona, collat. 2 de nocturnis illusioni-
bus bæc afferente.
(19) Allegal Caryophilus Pratum spirituele ubί
cap. 84 admiranda hac narratur augleritas.
Digitized by Google