103
ANONYMI
regionem et sibi non permitteretur in
quiete vivere. At Polyeuctus fide et spe (or
suum muniens non abibat e monasterio, sed jejunio
se affligebat et cum lacrymis dicebat : Non rece-
dam hinc, donec filius meus curetur, Perspecta
beatus vir præclara ejus fide et patientia, misertus
est ipsius et filii, reversusque in monasterium
secum ipse rem graviter ferens aiebat: Quid huic
homini faciam, ignoro ; nam et sanato, et προ
sanato ejus filio, utrinque nobis vexatio imminet.
Ceterum nullo modo passus vel intueri oppressum
a damone, vocatum sacerdotali ordine fungentem
jubet ire În oratorium, et, fusis super ægrotum
precibus, ungere illum de oleo lampadis, ac dimit -
tere.
164
loco illo Α δεδοικώς μή πως ἰαθέντος τοῦ δαιμονιζομένου
ἐξέλθοι ή φήμη καθ' ὅλης τῆς χώρας, καὶ οὐκ ἐάσως
σιν αὐτὸν ἠρεμῆσαι ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ. Ο δὲ Που
λύευκτος κατωχυρώσας αὐτοῦ τὴν καρδίαν τῇ πίστει
καὶ τῇ ἐλπίδι, διεκαρτέρει ἐν τῷ μοναστηρίῳ νη-
στεύων καὶ κοκουχούμενος, λέγων μετὰ δακρύων
Οὐκ ἀναχωρήσω τοῦ ὧδε, ἕως οὗ ὁ υἱὸς μου ἰάσεως
ἐπιτύχῃ. Ἰδὼν οὖν ὁ μακάριος τὴν ἔνθεον αὑτοῦ
πίστιν καὶ ὑπομονήν, σπλαγχνισθεὶς ἐπ' αὐτῷ καὶ
ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ μοναστηρίῳ ἐλθὼν,
εδυσφόρει ἐν ἑαυτῷ λέγων· Τί ποιήσω τῷ ἀνθρώπῳ
τούτῳ οὐκ οἶδα · καὶ γὰρ ἀμφοτέρωθεν πειρασμός
ἡμῖν πρόσκειται, εἴτε ἰαθῇ ὁ υἱὸς αὐτοῦ, εἴτε καὶ
μή. Όμως οὖν μηδόλως καταδεξάμενος κἂν θεάσα-
Β σθαι τὸν πνευματιζόμενον, καλέσα; τὸν τῆς ἱερα-
τείας τὴν τάξιν ἐνδεδυμένον, κελεύει αὐτὸν ἀπελθεῖν ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, καὶ ἐπεύξασθαι τῷ νοσοῦντι, ἀλείψαι
τα αὐτὸν ἐλαίῳ τῆς κανδήλας καὶ ἀπολύσαι.
59. Quod ubi factum, statin juvenis sanitati
·restitutus est, egresso instar fumi de naribus ejus
dæmone. Quod pater ejus cum vidisset, gaudio
atque admiratione simul affectus Alium prehendit,
unaque cum illo ad Patris genua procidit, gratias
Deo agens et ipsi, qui solo jussu malignum spiri -
tum e filio depulisset. At Iratus Pater vehementi
sermone usus præcepit illi, ne cui rem diceret ;
Deus enim, inquit, tibi, non ego, curavit filium ;
et benedicens dimisit illos domum in pace, gratias
Deo agentes. Multos porro in hunc modum admi-
randus vir damonibus obsessos liberavit tum mo-
nachos, tumn laicos, sive oleo per sacerdotes in-
ungens, eo quod ipse nunquam vel sola manu
benedictionem iliis impertire voluerit, sive Romam
mittens ad beatorum apostolorum et martyrum
Lumbas. Quibus tamen, dum irent, liberari con-
tingebat, apparente illis manifeste beato Patre, ac
denones depellente. Quod sane fiebat, ne filucia,
qua beatum Patrem laturum opem illi sperabant,
wana ostenderetur, et inanis confugientium ad
ipsum labor. Nam etsi humilitas animi eficiebat,
ɲe palam super illos preces effunderet, ut humanas
laudes vitaret, pietate tamen victus, dum lateret
in cella, dæmonia suis igneis supplicationibus ure-
bat et morbos fugabat. Quæ si vellem omnia, vel
minutissima narrando, scriptis mandare, tempus
me plane praeterlabens defceret. Satis erit piis hoc
minibus ex parte totam capere, tanquam ex ungyi-
bus leonem.
c
D
νθ'. Τούτου δὲ γενομένου, παραχρῆμα ο νέος
Ιάσεως ἠξιώθη, τοῦ δαίμενος ἀπὸ τῶν αἰσθητηρίων
αὐτοῦ ὡσεὶ καπνὸς ἐξελθόντος. Οπερ ἰδὼν ὁ πατὴρ
αὐτοῦ, καὶ χαρᾶς πλησθεὶς, παραλαμβάνει αὐτὸν
καὶ προσπίπτει μετ' αὐτοῦ τοῖς τοῦ Πατρὸς γόνασιν,
εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ, καὶ αὐτῷ τῷ διὰ μόνης προσ-
τάξεως τὸ πονηρὸν πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἀπὸ
ελάσαντι. Εμβριμησάμενος δὲ αὐτῷ ὁ μακάριος,
παρήγγειλε μηδενὶ τοῦτο εἰπεῖν· Ὁ Θεὸς γὰρ, φη-
σὶν, ἰάσατο τὸν σὸν υἱὸν οὐκ ἐγώ. Καὶ εὐλογήσας
αὐτοὺς ἀπέλυσεν αὐτοὺς ἐν εἰρήνῃ εἰς τὸν οἶκον αὐ
τῶν δοξάζοντας τὸν Θεόν. Τούτῳ δὲ τῷ τρόπῳ πολ
λοὺς ἀπὸ δαιμόνων ὁ θαυμάσιο; ἐθεράπευσε μοναχούς
τε καὶ λαϊκούς· τοὺς μὲν ἐλαίῳ διὰ τῶν ἱερέων
ἀλείφων, αὐτὸς μηδέποτε καταδεξάμενος μέχρι καὶ
τῆς διὰ χειρός σφραγίδος ἐπ' αὐτοῖ; · τοὺς δὲ ἀπο-
στέλλων πρὸς τὰς τῶν μακαρίων ἀποστόλων τε καὶ
μαρτύρων θήκας τὰς ἐν τῇ Ρώμῃ, οἵτινες κατὰ τὴν
ὁδὸν ἐκαθαρίζοντο, τοῦ μακαρίου Πατρὸς ὀφθαλμοφα
νῶς αὐτοῖς ὀπτανομένου, καὶ τοὺς δαίμονας ἐξ αὐτῶν
ἀπελαύγοντος. Τοῦτο δὲ ἐγίνετο, ἵνα μὴ κενὴ ἡ πίστις
ἡ πρὸς τὸν ὅσιον αὐτῶν ἀναδειχθῇ, καὶ ὁ κόπο; ἀγόνη
τος τῆς καταφυγῆς. Εἰ γὰρ καὶ λόγῳ ταπεινοφροσύ
της φανερῶς οὐκ ἐπεύχετο αὐτοῖς, ἀποφεύγων τὸν
τῶν ἀνθρώπων ἔπαινον, ἀλλὰ τῇ φιλανθρωπία νικώμε-
νος, ἀπὸ τοῦ κρυπτοῦ τῆς κέλλης αὐτοῦ ταῖς πυρίναις
ἐντεύξεσι κατέφλεγε τα δαιμόνια, καὶ τὰς νόσους ἀπο
ήλαυνεν. "Απερ ἅπαντα εἰ κατὰ μέρος βουληθείη γρα
τῇ παραδούναι, οὐκ ἐπαρκέσει μοι ὁ χρόνος τῇ δρομι
παρατρέχων· ἀρκεῖ δὲ τοῖς εὐλαβέσι καὶ ἐκ μέρους
τὸ ὅλην καταλαβέσθαι, ὡς ἐξ ὀνύχων τὸν λέοντα
CAPUT IX.
Popularibus suis Rossanensibus rebellionis poenas imminentes deprecatur : in visione a doloribus
ex vulnere CTUTIS sanatur : oblatus in subsidium monachorum pecunias recusat, frustraque
tentatus, ut ad anlam proficiscatur, cubicularium imperatoris ad divitiarum contemptum et solitudinem
hortatur.
60. Dederat vero illi omnipotens Deus non solum,
ut singulos quosque ad se vénientes pie sublevaret
afflictos et variis malis oppressos, ac mederetur,
sed civilates quoque tutus ut eriperet periculis
et calamitatibus liberaret. Quod planum fiet
exemplo, quod referam. Regebat olin utramque
ξ' Δέδωκε δὲ αὐτῷ χάριν ἡ τῶν ὅλων Θεὸς οὐ μόνον
τοὺς καθ' ἕκαστον προσερχομένους αὐτῷ, θλιβομέ-
νους καὶ παντοίαις ἀνάγκαις συνεχομένους ἐλεεῖν
καὶ ἰᾶσθαι, ἀλλὰ καὶ πόλεων ολοκλήρων ἐν κινδύ
ναις ἀντιλαμβάνεσθαι, καὶ λυτροῦσθαι τῶν περιστά
σεων. Δηλώσει δὲ τοῦτο τὸ νῦν ῥηθησόμενον· Εκράς
Digitized by Google