19
VITA S. NILI JUNIORIS.
110
ποῦντες καὶ εὐχαριστίας αὐτῷ ἀναφέροντες· ἐπεὶ, A igitur prudenter sedatis riteque compositis, Pater
μὲ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἁγίου βασιλέως, πλέον ὑμεῖς
δόξαν οὐκ ἐδίδοτε. Απαντα δὲ συνετῶς λοιπὸν ἡμε
ρώσας καὶ εὐμαρίσας ὁ τῶν εἰρηνοποιῶν τοῦ μα-
καρισμοῦ ὄντως ἄξιος, ἀνεχώρησεν εἰς τὸ μοναστή-
ριον, τῷ θεῷ τὰς εὐχὰς αὐτοῦ ἀποδιδούς, καὶ τῇ
χάριτι αὐτοῦ τὸ πᾶν λογιζόμενος· σφόδρα μὲν
δυσχεραίνων καὶ ἀχθόμενος ἐν τῷ συνδυάζειν μετά
τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν, καὶ βλέπειν τὴν τοῦ
κόσμου ματαιότητα καὶ τὸν κενὸν θόρυβον, ἡ τῶν
οὐρανίων ἐπόπτης καὶ τῆς ἡσυχίας υἱὸς γνήσιος -
συγκαταβαίνων δὲ καὶ ὄχλοις, καὶ ἄρχουσι συναγε
λαζόμενος, δεινά τε πολλὰ πάσχων καὶ κινδυνεύων
διὰ τὴν τῶν ἀδικουμένων, ἢ καὶ δικαίως πολλάκις
πασχόντων ἀντίληψιν καὶ θερμὴν προστασίαν.
Β
c
beatitudine pacificorum vere dignus, secessit in
monasterium, sua vota Deo reddens et totum,
quod fiebat, ejus gratia tribuens : et perrin
quidem ferebat, dolebatque commercium cum ope
rantibus iniquitatem, eo quod videret mundi va-
nitatem et inanem turbam, rerum ille cœlestium
inspector et germanus sacra quietis flius ; demit-
tebat tamen sese etiam ad populorum tumultus, et
cam principibus agebat, multa sustinens incommoda
´et pericula, ut ferret opem et præsens auxilium
sive inique, sive etiam juste mali quidpiam suite-
rentibus.
63. Quoties, ut patrocinium susciperet oppress
a nom timentibus Dominum animæ, pedester con-
fecit iter et mala perpessus est! Hiberno quidem
tempore imbres capite sustinens et aeris asperi-
tate manuum pedumque stuporem ferens totoque
corpore rigens, propterea quod una eaque parva
tunica utebatur: state vero caloribus ardens,
labore, fame et siti małe habitus ? Quæ omnia
fortiter perferebat ob præceptum illud:-‹ Erue eos
qui ducuntur ad mortem, et qui trahuntur að
interitum, liberare ne cesses ". » Nam cum ali-
quando ter beatus Pater pergeret ad ferendum
fratri cuidam subsidium patienti ab iniquis inju-
riam, coactus fuit a Patribus pedes sibi contegere
vilissimis pellibus ad vin sumni frigoris arcen-
dam. Cuin vero lignum maximum jaceret in viɔ,
qua transeundum erat beato Patri, statim atquo
pedem super illud posuit, hostili dæmonis opera
factum est, ut lubrico pedum abreptus laberetur,
et, ligno crus offendente, vulnus indigeretur in:o-
lerabile: et beatus Pater, deliquium passus pre
dolore et frigore et sanguinis defluxu, putaret
sibi deficere animam et finem exspectaret. Itaque
phylacterium, quod semper gestabat, e sinu tra-
hens (erat autem libellus, Novi Testamenti the-
saurus), oculis et labiis et pectori illud admovit,
dictoque, c in manus tuas, Domine, comnendo
spiritum meum *, » paululum obdormivit, vel poo
tius defectum aniıni passus est. Apparuit vero illi
angelus confortans eum, ponensque in ore cjus
quidpiam instar mellis dulce. Statim ergo sse
erigens latiorque effectus, alacrius iter, quam
antea, faciebat, cum ejus, qui sibi apparuerat, oρο
et fluxus sanguinis stetisset, dolorque abiisset,
Aiebat autem vir eximius, expertum sæpe
fuisse Dei subsidium multis in rebus, nunquain
tamen ita præsentaneum et magnum et plenum
tanto cum refrigerio. Huc enim spectat illud :
• Cum ceciderit, non collidetur ", » cito resurget,
Domino dirigente gressus hominis et viam ejus
volente.
ξγ'. Ποσάκις γὰρ ὑπὲρ ἐκδικήσεως καταπονου
μένης ψυχῆς ὑπὸ τῶν μὴ φοβουμένων τὸν Κύριον,
πεζοπορίαν ἐστείλατο, καὶ κακοπάθειαν ὑπεδέξατο ;
χειμώνος μὲν κατὰ κεφαλῆς τὸν ὄμβρον δεχόμενος,
καὶ τῇ πικρότητι τῶν ἀέρων χεῖράς τε καὶ πόδας
ἀποναρχούμενος, καὶ ἅπαν τὸ σῶμα τῷ ψύχει κατα-
πονούμενος, διὰ τὸ ἑνὶ καὶ σμικρῷ χιτῶνι περιστέλ-
λεσθαι ; θέρους δὲ θάλπει καυσούμενος, καὶ κόπῳ,
καὶ πείνῃ καὶ δίψει συνεχόμενος; Απερ ἅπαντα
γενναίως υπέφερε διὰ τὴν ἐντολὴν τὴν λέγουσαν·
Ῥῦσαι ἀπαγομένους εἰς θάνατον, καὶ ἐκπριοῦν
κτεινομένους μὴ φείσῃ. Ποτὲ γὰρ πορευόμενος δ
τρισόσιος εἰς ἐκδίκησιν τινὸς ἀδελφοῦ παρὰ τῶν
ἀδίκων ἀδικουμένου, Αναγκάσθη ὑπὸ τῶν Πατέρων
περιθεῖναι τοῖς ποσὶν αὐτοῦ εὐτελῆ δέρματα, διὰ τὸ
πάγος καὶ τὸ ψύχος εἶναι σφοδρότατον. Κατὰ δὲ
τὴν ὁδὸν κειμένου ξύλου μεγίστου, δι' οὗπερ τὴν
πάροδον ἔμελλε ποιεῖσθαι ὁ ὅσιος, ἐν τῷ τὸν πόδα
αὐτοῦ ἐπάνω τοῦ ξύλου τεθεικέναι, τῇ τοῦ ἐχθροῦ
συνεργία δλισθος μὲν τῇ τῶν δερμάτων γλισχρότητι
περιγίνεται, ἐπελθὸν δὲ τῷ σκέλει τὸ ξύλον πληγήν
ἀφόρητον κατεργάζεται · ὥστε λειποθυμήσαντα τὸν
μακάριον ὑπό τε τοῦ πόνου, καὶ τοῦ κρύους, καὶ
τῆς τοῦ αἵματος καταρρεύσεως, ἀπολέγεσθαι τὴν
ψυχὴν, καὶ τὸ τέλος, ἐκδέχεσθαι. Εκβαλὼν δὲ ἀπὸ
τοῦ κόλπου αὐτοῦ ὅπερ ἀεὶ ἐβάσταζε φυλακτήριον ·
τοῦτο δὲ ἦν πυκτίον, τῆς νέας διαθήκης τυγχάνον
Θησαύρισμα· καὶ τοῦτο τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ τοῖς
χείλεσι, καὶ τῷ στήθει περιβαλών, καὶ εἰπών·
« Κύριε, εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά
μου, ο μικρὸν ἀπενύσταξεν, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν ὠλιγοθύ-
μησεν. ἄφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος ἐνισχύων αὐτὸν, καὶ
τιθεὶς ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ὥσπερ τι μελικάζον·
παραυτίκα γοῦν ἀναστὰς, καὶ γενόμενος ἐν εὐθυ-
μία, εὐτονώτερον τὴν ὁδὸν ἢ πρότερον επορεύετο,
τῇ τοῦ ὀφθέντος ἀντιλήψει καὶ τοῦ αἵματος στα
θέντος, καὶ τοῦ πόνου λωρήσαντος. Ελεγε δὲ ὁ
θεσπέσιος, ὅτι Πολλάκις μὲν ἠσθόμην ἐν πολλοῖς
πράγμασιν Θεοῦ ἀντιλήψεως, ὡς δὲ τότε, οὐδέποτε
οὕτω ταχείας, καὶ μεγίστης, καὶ πλήρους παρακλή-
σεως. Ενταῦθα γὰρ δεῖ προσθεῖναι τό· . Οταν
πέσῃ, συ καταῤῥαχθήσεται, ο ταχέως ἀνορθωθήσεται· παρὰ Κυρίου τὰ διαβήματα ανθρωπου κατευθύνον
τος, καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θέλοντος.
D
80
» Prov. xxiv, 11. ** Psal. xxx, 6.
69 Peal. XXXVI, 21.
Digitized by Google