117
VITA S. NILI JUNIORIS.
118
•
πράγμα, προσδοκῶν ἐν τούτῳ αὐτῷ προσαρέσκειν, A fure et acceptissimum, si tanta rei exsisteret nun-
καὶ τὰ μέγιστα χαρίσεσθαι, ώς τοιούτῳ αὐτῷ tius.
πράγματος ἀγγέλου γεγενημένου.
ξη'. Καὶ μέντοιγε τοῦ σκοποῦ οὐ διήμαρτεν
ἐπευχαριστήσας γὰρ αὐτῷ ὁ μέγας καὶ τότε καὶ
ὕστερον, ἀπέλυσεν ἐν εἰρήνῃ, κελεύσας αὐτῷ δοθῆναι
καί τινα εὐλογίαν. Αὐτὸς δὲ μελετήσας τὸ ἐμφερόμε-
νον ἐν τῷ ἁγίῳ Εὐαγγελίῳ το… «Ενοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς, ὅτι
μέλλουσιν ἔρχεσθαι, καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν, ἵνα ποιήσωσι
βασιλέα, ανεχώρησε μόνος εἰς τὸ ὄρος· ὁ ἀναχωρεῖ γούν
καὶ οὗτος ἐπὶ τὸ ἐνδότερον ὄρος μετὰ ἑνὸς ἀδελφοῦ
καὶ μόνον, ἀποκρυβόμενος μικρὸν ὅσον, ἕως ἂν
παρέλθῃ ἡ βουλὴ ἐκείνη. Καταλαβόντες δὲ τὴ μονα-
στήριον οἱ ἱερεῖς σὺν τοῖς ἄρχουσι, καὶ πολλά
γυρεύσαντες καὶ ζητήσαντες, τὰ μέγιστα έστενον
ἀστοχήσαντες τοῦ βουλεύματος. ὡς δ' ἐπὶ πλεῖον
καρτερήσαντες οὐδὲν ἤνυον· εὐκοπώτερον γὰρ μονο-
κέρωτος ἢ ἐκείνου περιγενέσθαι· ὑπέστρεψαν εἰς
τὰ ἴδια, ἑτέρῳ τὴν προστασίαν ἐγχειρισάμενο.. Ο
δὲ ὅσιος ἀγαλλόμενος ἐπὶ τῷ Κυρίῳ σὺν τῷ προφήτη
Διέμελπεν ο Εκράτησας, λέγων, Κύριε τῆς χειρὸς
τῆς δεξιᾶς μου, καὶ ἐν τῇ βουλῇ σου ὡδήγησάς με,
καὶ μετὰ δόξης προσελάβου μου. Τί γάρ μοι ὑπάρχει
ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ πλήν σου τί ἠθέλησα ἐπὶ τῆς
γῆς ; Ἐναντίον σου γὰρ πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου, Κύ-
με· καὶ σὺ ἐπίστασαι, ὅτι ἡμέραν ἀνθρώπου οὐχ
ἐπεθύμησα. » Τῷ τοιούτῳ γοῦν φρονήματι ὁ μακάριος
παρεῖδε τὸ μικρὸν τοῦ βίου τούτου δοξάριον, καὶ τὴν
ἀνθρωπίνην τιμὴν ἐβδελύξατο· νυνὶ δὲ κατέστησεν
αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐπάνω δέκα πόλεων, ὡς ἀψευδώς
ἐπηγγείλατο. Οὐδὲ γὰρ διότι τὴν ἱερωσύνην οὐ κατα
εδέξατο, τὸ τάλαντον οὐκ ἐπολυπλασίασεν· πλείω
γὰρ εἰσιν οἱ σωθέντες διὰ τῆς διδασκαλίας τοῦ στό
ματος αὐτοῦ ἐν τῇ τῷ κοινοβίῳ, καὶ ἐν τῷ μοναδικῷ,
ἢ οὔσπερ ἐκεῖνο τὸ ἄσου συγκλείει οἰκήτορας. Ερ.
χόμενός ποτε ὁ μητροπολίτης Βλάττων ἀπὸ ᾿Αφρικῆς
μετὰ πολλῶν αἰχμαλώτων, διὰ τὸ προσκεῖσθαι αὐτῷ
ἕως καιροῦ τὸν τῶν Σαρακηνῶν βασιλέα, ἐν προ-
φάσει τοῦ ἀδελφὴν αὐτοῦ εἶναι τὴν γαμετὴν ἐκείνου,
ὅπερ οὐκ ἦν· παρέβαλε τῷ αἰγιαλῷ Ρυσιάνου, καὶ
δυσωπητικῶς τὸν μακάριον μετεπέμψατο, ἐπιθυμῶν
ἀκοῦσαι παρ' αὐτοῦ τὰ δέοντα, καὶ τὰς εὐχὰς αὐτοῦ
καρπώσασθαι.
68. Nec certe illum fefellit opinio : gratiis eniun
illi magnus Pater actis et tunc et postea, dimisit
in pace, jussitque illi dari quoddam niusculum.
Ipse vero in mentem revocans, quod in sacro le-
gitur Evangelio: Cum cognovisset Jesus, quia
venturi essent, ut raperent eum et facerent regen,
fugit solus in montem s : secedit pariter in
interiorem montem cum uno tantum fratre, sub.
trahens se tantisper, dum laberetur illud consi-
lium. At sacerdotes et viri nobiles profecti in mo-
nasterium, studiose perquirebant, et irritum vi-
Bulentes consilium, valde genebant. Ut vero diuti. s
exspectantes nihil agebant, facilius eņim erat
unicornem, quam illum prehendere : reversi sunt
domum et alium sibi præsulem elegerunt. At san-
ctus Pater exsultans in Domino, cum Propheta
canebat: Tennisti manum dexteram meam, et
in voluntatę tua deduxistį me, et cum gloria sus-
cepisti me. Quid enim mihi est in cœlo, et
præter te quid volui super terram * ? nam ante
te est omne desiderium meum, Domine, » et : «T«
' loc
scis, quia diem hominis non desideravi ".
sensu vir beatus contempsit parvain hujus vitæ
gloriam et honorem humanum abominatus est,
nunc autem constituit eum Deus super decen:
civitates, ut veraciter promisit. Neque enim, quia
non suscepit sacerdotium, non multiplicavit talen -
tum ; nam plures sunt, qui per doctrinam oris
ejus in cœnobio et solitaria vita - salutem consecuti
sunt, quam cives, quos oppidum illud habet. Vlatto
metropolita olim ex Africa veniens cum multis
captivis, eo quod amicus illi esset quodam tempore
Sarracenorum rex, prætextu quod regis uxor
esset metropolitæ sorur, licet revera non essel(56),
appulit ad littus Rossani, et precibus egit, ut voca-
tus ad eum beatus Pater accederet; cupiebat enim
audire ab eo, quæ opus erant, et orationum ejus
fructum percipere,
C
ξθ'. Μετὰ δὲ τὸ θαῤῥῆσαι αὐτῷ τὸν ἀρχιεπίσκοπον D
ἅπαντα τὰ αὐτοῦ. εγκάρδια καὶ διαβούλια, λέγει
αὐτῷ ὁ μακάριος· Ακουσόν μου, δέσποτα, της συμ-
βουλίας, καὶ μηκέτι ὑποστρέψης πρὸς τὰ τῶν ἐχιδνῶν
γεννήματα. Μετὰ γὰρ τὸ λίαν κολακεῦσαι σε, τὸ
69. Ubi ergo archiepiscopus aperuisset ci cun
cla sui cordis consilia, dixit ad eum Pater : Audi,
reverendissimne, consilium meum, nec amplius re-
vertere ad viperarum genimina; nam post multas.
blanditias ´et :onores tuum ebibent sanguinem,
w. Joan. vi, 15. "Peal. LXXı), 23, 24. ** Psal. xxxvii, 10. * Jerem. Στις, 16.
Joannis Clei notæ.
(56) Diversa est hic versio apud Marlenium, ubi
sic legitur : « Blatlon quandoque ab Africa rever-
teas cum multis captivis, propterea quod ad tem -
pus Sarracenorum rex illi adversatus fuerat, ex-
cusatione eo quod ejus soror illi nupserat ; quod
neuanam verum crat, applicuitque ad litora
Rossani,, etc. At hæc neque textum Græcum expri
munt, neque seusum reddunt, qui intelligi possil.
Vlatto porro is sive Blatto, sedis in Calabria archi-
præsul fuit; sed cujus? An Cusentinæ, an Reghien-
sis, an S, Severine ? Nulla apud Ughellum in eccle-
siarum illarum serie est ejus mentio : veram aliunde
nihil obest, quominus illi alterive catalogo sub
Huem x sæculi, ad quem vacui tatis sunt, inse-
ratur.
Digitized by Google