113
ANONYMI
12
B
:
gladio te perimentes. De pace autem Calabria A αἷμό σου πίονται μαχαίρα σε θανατώσαντες. Και
ne labores, nec preces effundas, hoc enim univer- περὶ τῆς εἰρήνης της Καλαβρίας μὴ κοπιώ, μηδί
sorum Domino non placet. Tunc fratris metropo-
litæ filius: Vides, inquit, sancte Pater, quod animas
roverendissimus liberavit ? Respondit sanctus :
Non animas, sed corpora liberavit. Prodest autem
pluribus et corporum afflictio, quibus libertas mul-
torum malorum ſit ansa, quemadmodum furentibus
prodest, quod medici illos occludant et fame cru-
cient. Quod si hæc, quæ molesta videntur, ad
multorum salutem nihil conferrent, certe a Deo
non permitterentur. Cportet tamen a potentibus
auxilium eis impendi, quoad ejus fieri possit. Me-
tropolita cum hæc audisset et consilio Patris non
paruisset, vaticinium in se adimplevit. At sanctus
Pater noster Nilus tun nimio austerioris vitæ la-
bore, tum ingravescente jam ætale, nam fere se-
xagesimum agebat annum, deficientibus viribus,
non valebat amplius longis itineribus pedester se
rommittere sine periculo : itaque utebatur equo ad
subsidium magnæ imbecillitatis : nam majorcm
lineris partem studio servandæ continentir, qua
virtutes continentur, equum trabens ipse ibat.
Quem, dum sanctus Pater cum archiepiscopo ser-
monem conferret, suggerente diabolo, furatus est
quidam et abiit. Cum vero, eunte illo, coortus esset
turbo, ex equo descendens sub quadam arbore
stabat, exspectans serenitatem aeris, et fulgur e
celo lapsum percussit miserum et oreo transmisit,
qnol non audiverit dicentem : Damnum inferre
sto non est bonum "; » et : «Qui furabatur, jam
non furetur, magis autem laboret operando mani-
has suis, ut habeat, unde tribuat necessitatem
patienti . . Et ille quidem infelix peccavit,
frustra operatus iniquitatem : postridie vero
quidam illac transeuntes agnoverunt equum,
qui ibi pascebatur, et in monasterium dedu-
xerunt, viroque justo qued suum erat, reddi-
cerunt.
$1
›
70. Alio quoque tempore miles quidam profectus
est animo furandi equum e monasterio, et cum sol
fere jam occideret et ille e regione monasterii
staret, illudque oculis prospicerct, noctem exspe-
clans, ut nocturno tempore tenebrarum opus elli-
crct. Cum vero tota illa nocte perambulasset,
nunquam potuit monasterio propinquare, sed in-
cidens in prærupta et rupes inaccessǝs, satis pœ-
marum et laboris passus est: ubi vero illuxit,
monasterium ante se vidit. Itaque vehementer ob-
stupefactus miraculo, adiit pœnitentiam agens et
palam enuntians sui consilii pravitatem. Per illud
tempus impiorum Agarenorum incursione deva-
stante Calabriam et omnia deprædante, sanctus
Pater Nilus in arcem se contulit cum fratribus
ibique tuto morabatur ; tres vero segregati ab illis
manserunt in monasterio, captique sunt a Sarra-
cenis et abducti in Siciliam. Quos tamen beatus
** Prov. xvii, 26. * Ephes. iv, 28.
ἀξίου, οὐ γὰρ εὐδοκεῖ ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης ἐν
τούτῳ. Λέγει δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἀνεψιός του μητροπο
λίτου· Ορᾷς, Πάτερ ἅγιε, πόσας ὁ δεσπότης ψυχής
ἠλευθέρωσεν ; Απεκρίθη δὲ αὐτῷ ὁ ὅσιος· Οὐ ψυχὰς
ἠλευθέρωσεν, ἀλλὰ σώματα. Λυσιτελεῖ δὲ τοῖς
πολλοῖς καὶ ἡ τῶν σωμάτων κάκωσις, ὅσοις τὸ
ἐλευθεριάζειν πολλῶν κακῶν αἶτον γίνεται. Ωσπερ
αἱ παρὰ τῶν ἰατρῶν τοῖς μαινομένοις συγκλείσεις
τε καὶ λιμαγχονίαι. Εἰ δὲ μὴ ταῦτα δοκοῦντα λυπηρά
τῇ τῶν πολλῶν σωτηρίᾳ συνέβαλεν, οὐκ ἂν πρὸς
τοῦ Θεοῦ συνεχωρήθησαν γίνεσθαι. Δεῖ δὲ ὅμως τοὺς
δυναμένους βοηθεῖν τοῖς τοιούτοις, ὅσον ἐκδέχεται.
Ταῦτα ὁ μητροπολίτης ἀκούσας, καὶ τῇ τε Πατρὸς
συμβουλίᾳ μὴ ὑπακούσας, τὸ προφητευθεν αὐτῷ ἐπ'
αὐτὸν ἐτελέσθη. Ο δὲ ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν Νεῖλος τὸ
μὲν ἐκ τοῦ πολλοῦ τῆς ἀσκήσεως πόνου, τὸ δὲ ἐκ
τῶν χρόνων ἱκανῆς περιόδου· περὶ γὰρ τὰ ἑξήκοντα
ἔτη ὑπῆρχεν· ἀδυνατήσας λοιπὸν, καὶ μηκέτι ἰσχύων
τὰς μακρὰς ὁδοὺς ἀκινδύνως πεζοπορεῖν, ἐκέχρητο
ἵππῳ πρὸς θεραπείαν τῆς πολλῆς ἀτονίας· ἐν γὰρ
τῷ πλείονι τῆς ὁδοῦ μέρει, λόγῳ τῆς περιεκτικής
ἐγκρατείας ἐπισύρων αὐτὸν ἐπορεύετο. Τοῦτον τὸν
ἱκσον ἐν τῷ τὸν ὅσιον τυγχάνειν μετὰ τοῦ ἀρχι
επισκόπου, υποβληθείς τις ὑπὸ τοῦ διαβόλου, κλέψας
ἀνεχώρησεν. Κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν χειμῶνας αὐτῷ
ἐπελθόντος, ἀποβὰς τοῦ ἵππου ἵστατο ὑφ᾽ ἑνὶ τῶν
δένδρων ἐνδεχόμενος παρελθεῖν τὴν σφοδρότητα τοῦ
C αέρος. Βροντὴ δὲ οὐρανόθεν ἐλθοῦσα επάταξε τὴν
ταλαίπωρον, καὶ τῷ ᾅδῃ παρέπεμψε, μὴ πεισθέντα
τῷ λέγοντι· «Ζημιοῦν ἄνδρα, οὐ καλόν. Καί· « Ο
κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω, ἀλλὰ κοπιάτω ἐργαζό
μενος ταῖς ἰδίαις χερσίν, ἵν᾿ ἔχῃ μεταδοῦναι τῷ
χρείαν ἔχοντι. Καὶ ὁ μὲν ἄθλιος ἐκεῖνος ήμαρτεν
ἀνομήσας διακενῆς· τινὲς δὲ τῇ ἐπαύριον τὴν ὁδὸν
διερχόμενοι, καὶ τὸν ἵππον γνωρίσαντες ἐπὶ τοῦ
τόπου νεμόμενον, πρὸς τὸ μοναστήριον διεσώσαντο
καὶ ἀπέδοντο τῷ δικαίῳ τὸ ἴδιον.
D
ο. Αλλοτε πάλιν τῶν στρατιωτῶν τις ὁρμήσας
πρὸς τὸ τὸν ἵππον ἀπὸ τοῦ μοναστηρίου συλῆσαι,
καὶ περὶ δυσμὰς ἡλίου ἐλθὼν τῆς μονῆς ἐξ ἐναντίας,
ὥστε καὶ ὀφθαλμοφανῶς αὐτὸ βλέπειν, περιέμενε
τὴν νύκτα, ἵνα ἐν σκότει ποιήσῃ τὸ ἔργον τοῦ σκό
τους. Περιπατήσας δὲ πᾶσαν τὴν νύχτα ἐκείνην οὐδό
λως ίσχυσε τῇ μονῇ προσεγγίσαι, ἀλλὰ φάραγξι καὶ
κρημνεῖς ἐντυχὼν ἀδάτοις, ἀρκούντως ἐταριχεύθη,
Ημέρας δὲ γενόμενης ἔμπροσθεν αὐτοῦ τὸ μονα
στήριον εἶδεν· καὶ τῷ θαύματι σφόδρα καταπλαγείς,
εἰσῄει μετανοῶν, καὶ τὴν οἰκείαν ἐξομολογούμενος
κακοβουλίαν. Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐπιδραμόντων τῶν
ἀθέων 'Αγαρηνῶν τῷ θέματι τῆς Καλαβρίας, καὶ
πάντα ληϊζομένων, ὁ μὲν ὅσιος Πατὴρ τὸ φρούριον
καταλαβὼν σὺν τοῖς ἀδελφοῖς διεσώζετο · τρεῖς δὲ
ἐξ αὐτῶν ἰδιορρύθμως προσκαρτερήσαντες τῷ μονα
στηρίῳ ὑπὸ τῶν Σαρακηνῶν ἐκρατήθησαν, καὶ ἐν
Σικελίξ ἀπήχθησαν. Ἔκρινε γοῦν ὁ μακάριος μὴ
Digitized by
Google