135
ANONYMI
133
vercmini ? Vcre in vobis non video justitiæ fru· Α αὐτός ἐστιν, καὶ αὐτὸς οὐκ οἶδεν ὅτι γυναῖκες ὑμεῖς ;
ctum
80. Ilis illæ auditis, cum oporteret pudore suf.
fundi et viri justi liberam increpationem formidare,
abierunt dicentes : Non est hic servus Dei, sed
diabolus, Mox postridie deprehensus fuit presby-
ter concumbens cum sorore diaconissæ, et divul
gata res est per totam illam civitatem. Postquam
beatus vir pervenit in palatium Abaræ, treniore
correpta est illa ad ejus aspectum, et procidens ad
pedes ejus confitebatur et veniam petebat. Ille
stare illam jussit, dixitque : Noli lioc facere, nam
et ego homo peccator sum, necdum accepi pote-
statem ligandi et solvendi. Sed vade ad episcopos,
quibus hæc judicandi potestas demandata est, et
fac quodcunque illi dixerint. Respondit illa : Con-
fessa sum episcopis peccatum meum et injunxerunt
mihi, ut ter per hebdomadam psalterium recitem
et egenis dem eleemosynam. Sed rogo sanctitatem
tuam, serve Domini, ut etiam a te audiam, quod
in rem mihi sit, et peccati veniam impetrem. Et
vir sanctus : Recitare quidem psalterium et elee-
mosynas dare, tibi et pauperibus conducit, sed
necem passo injuste salutem non affert nec deplo-
rantium illum tollet moerorem. Quid enim das,
quod tantundem valeat, quantum abstulisti ? Sed
si omnino vis a mea quoque tenuitate consilium
capere, Deique voluntatem implere, ecce dico tibi :
trade de duobus tuis filiis alterum consanguineis
mortui, ut de eo faciant quodcunque libuerit, et
eris tunc a peccato expiata (69). Dixit cnim Deus :
De manu hominis fratris ejus requiram animam
ipsius hominis. Quicunque effuderit humanum
sanguinem, fundetur sanguis illius ''.. Et rursus:
‹ Omnis, qui acceperit gladium, gladio peribit **.
Neque enim infirmior es tu Saule et Jephte ju-
dice, qui lege, quam ipsi sibi constituerant, libe-
ros suos morti tradiderunt. Respondit illa : Non
possum hoc facere, timeo enim, ne illum occi-
dant.
81. Tunc vir sanctus zelo Dei repletus ait :
tac dicit Spiritus sanctus. Filii tui sanguis elun-
detur pro sanguine, quem tu injuste effudisti et
peccatum hoc de domo tua non delebitur usque
in sæculum. Regnabit autem nullus de tuo semine
in hac urbe, sed expelletur et succumbet inimicis
suis : quoniam potentia tua conds: cs, nec didici-
sti, quod Dominus pauperen facit et ditat, humni-
fiat et sublevat. Hæc illa cum audisset, cœpit
Here ac lamentari, et oppletis auro mauibus, viro
19 Gen. ix,5 6. 78 Matth. xxv1, 52.
Ε
τὸν Θεὸν μὴ φοβούμεναι, κἂν τοὺς ἀνθρώπους οὐκ
αἰσχύνεσθε ; ὄντως οὐχ ὁρῶ ἐν ὑμῖν καρπὸν δικαιο-
σύνης.
π'. Ταῦτα ἐκεῖναι ἀκούσασαι, δέον ἐντραπῆναι καὶ
καταπτύξει τοῦ δικαίου τὴν παρρησίαν, ἀνεχώρησαν
λέγουσαι, ὅτι οὗτος οὐκ ἔστι δοῦλος Θεοῦ, ἀλλὰ
διάβολος. Καὶ εὐθέως τῇ ἐπαύριον ἐκρατήθη δ
πρεσβύτερος κοιμώμενος μετὰ τῆς διακόνου ἐμαί
•
μόνος καὶ ἠκούσθη ἐν ὅλῃ τῇ πόλει ἐκείνῃ. Κατ
έλαβεν οὖν ὁ ὅσιος τὸ παλάτιον τῆς ᾿Αράβας· ἦτις
θεασαμένη αὐτὸν, καὶ σύντρομος γενομένη προσέπεσε
τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ἐξομολογουμένη, καὶ συγχώρησιν
λαβεῖν αἰτουμένη. ῾Ο δὲ ἀναστήσας αὐτὴν εἶπεν·
Μὴ οὕτω ποιεῖ, ὅτι κἀγὼ ἄνθρωπος εἰμὶ ἁμαρτωλός,
οὔπω λαβὼν ἐξουσίαν τοῦ δεσμεῖν καὶ λύειν. Πορεύου
δὲ πρὸς τοὺς ἐπισκόπους, τοὺς τὰ τοιαῦτα κρίνειν
πεπιστευμένους· καὶ ὡς ἄν σοι είπωσιν, ποίησεν.
Ἡ δὲ ἀπεκρίθη· Τοῖς μὲν ἐπισκόποις ἐξηγόρευσα
τὴν ἐμὴν ἁμαρτίαν, καὶ ἔδωκάν μοι ἐντολὰς τοῦ
πληρεῖν τὸ ψαλτήριον τρίτον τῆς ἑβδομάδος, και
ποιεῖν ἔλεος εἰς τοὺς δεομένους. Παρακαλῶ δὲ τὴν
σὴν ἁγιωσύνην, δοῦλε Κυρίου, τοῦ καὶ παρὰ σοῦ
τὸ συμφέρον ἀκοῦσαι, καὶ τὴν ἄφεσιν λαβεῖν τοῦ
ἡμαρτημένου. Ο δὲ ὅσιος ἔφη· Τὸ μὲν εἰπεῖν τὸ
ψαλτήριον, καὶ δοῦναι ἐλεημοσύνην, σοὶ καὶ τοῖ;
δεομένοις ἐστὶν ὄφελος, τῷ δὲ ἀδίκως σφαγέντι
Ο σωτηρίαν οὐκ ἄγει, οὔτε τῶν ἐκεῖνον πενθούντων
τὴν λύπην διασκεδάσει. Τί γάρ τοσοῦτον δίδως, ὅσον
ἀφείλου; Εἰ δὲ ὅλως βούλει καὶ παρ' ἐμοῦ τοῦ
εὐτελοῦς δέξασθαι βουλὴν, καὶ ποιῆσαι τὸ θέλημα
τοῦ Θεοῦ, ἰδοὺ λέγω σοι, Παράδος ἕνα τῶν σῶν υἱῶν
τοῖς ἰδίοις τοῦ τελευτήσαντος, τοῦ ποιῆσαι ἐν αὐτῷ
εἴ τι ἂν θέλωσιν, καὶ τότε ἀπαλλαγήσῃ τοῦ ἁμαρ
τήματος. Εἶπε γὰρ ὁ Θεὸς, ὅτι . Εκ χειρὸς ἀνθρώπου
ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν αὐτοῦ δὴ τοῦ
ἀνθρώπου· Ὁ ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου, ἀντὶ τοῦ
αἵματος αὐτοῦ τὸ αὐτοῦ ἐκχυθήσεται. ο Καὶ πάλιν·
«Πᾶς ὁ λαβὼν μάχαιραν, ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανεῖται.
Οὐ γὰρ εἶ σὺ ἀσθενετέρα Σαούλ τοῦ βασιλέως, καὶ
τοῦ κριτοῦ Ἰεφθάς, οἵτινες δι' οἰκείαν ἐντολὴν τὰ
ίδια τέκνα εἰς θάνατον προόδωκαν. Ἡ δὲ ἀπεκρίθη
Ο Οὐ δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι· φοβοῦμαι γάρ, μή πως
αὐτὸν ἀποκτείνωσι.
πα΄. Τότε ὁ μακάριος ζήλου Θεοῦ πλησθεὶς ἀπε·
κρίνατο. Τάδε λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · Τὸ αἷμα
τοῦ υἱοῦ σου ἐκχυθήσεται ἀντὶ τοῦ αἵματος, οὗ
ἀδίκως ἐξέχεας· καὶ ἡ ἁμαρτία αὕτη οὐκ ἐξαλει
φθήσεται ἐκ τοῦ οἴκου σου ἕως αἰῶνος. ῎Αρξε: δ'
οὐδεὶς ἀπὸ τοῦ σοῦ σπέρματος ἐν ταύτῃ τῇ πόλει
ἀλλ' ἔσται ἐκδιωκόμενον καὶ νικώμενον ἀπὸ τῶν
ἐχθρῶν αὐτοῦ ἀνθ' ὧν πέποιθας ἐπὶ τῇ σῇ δυναστεία
καὶ οὐκ ἔμαθες, ὅτι Κύριος πτωχίζει καὶ πλουτίζει,
ταπεινοῖ καὶ ἀνυψοί. Ταῦτα ἀκούσασα ἐκείνη ἤρξατο
Joannis Clei notæ.
(69) Mirandum in tanto viro, et, nisi benigna interpretatione multum mitigetur, ridiculum pre-
Aus consilium.
Digitized by
Google