167
THEODORI ICONIENSIS.
168
mentes, qui sanctorum vestigia insequi studue- Α ρον, όπως, βλαστάνων καὶ κατὰ Θεὸ αὔξων, πολύ
runt.
2. Hæc tua divina scripta cumn recepissem, et
multam de tuo mandato curam egissem, cumque
concordi studio martyrium sanctorum Ciryci et
matris ejus Julittæ in manibus cepissem et legis-
sem cum attentione multa, veritatis te studiosissi-
mum inveni, sanctissione Patrum et sacerdotum
illustrissime. Ranarum enim et picarum hos gar-
ritus merito aliquis dixerit; sunt enim Manichæo-
rum vel aliorum hæreticorum, ut reor, artificia, ir-
ridentium et ludibrium stultitiamque habentium
magnum pietatis mysterium. Sed cum, disquirens
et explorans quantum potui, interrogarem accurate B
hómines terræ hujus jam morti proximos, ab iis
quoque percontabar qui e primis Isaurorum gentis
oriri gloriantur ut possem quamdam patriæ tradi-
tionis seriem deprehendere, quæ mihi sanctorum
martyrum certamen patefaceret.
3. Marcianus igitur vir Christianus, qui tribu-
notarius et cancellarius factus fuit Justiniani įm-
peratoris quando castrensi potestati principium
dedit, et Zeno sapientissimus vir, factus etiam
tunc temporis collega illius, hæc de sanctis istis
narraverunt traditionaliter a majoribus audientes :
ipsis scilicet cognatam exstitisse e primo Lycaoniæ
sanguine memorabilem martyrem Julittam, irre-
prehensibilem vitam duxisse, et Christum fideliter
coluisse, ita ut ejus memoriam quotannis celebra-
rent, præcipue id oræ cæteris agentes ob cogna-
tionem.
4. Illa autem regia stirpe oriunaa, suscitata
persecutione contra Christianos sub Domitiano
comite martyrum sanguinis effundendi avido, fu-
gam cepit cum duabus ancillulis et trium annorum
puero, illustri, inquam, martyre Ciryco, ex
Iconiorum urbe unde originem sumpserat; opes
quidem suas amplas satis derelinquens Seleuciam
pergit ; ibi autem majorer Christianorum persecu-
tionem inveniens, Alexandro quodam, sub Diocle-
tiano impio imperatore, urbis Selenciæ præfecte,
qui recens imperatorium acceperat edictum jubens
omnino castigari eos qui idolis non immolaverint,
quos deos appellabant, dum dii non essent,
beata mulier, reputans quod in divina Scriptura
dicitur: Da:e locum ira ', ne periculis objiciamini,
indeque fugiens, ubiit Tarsum, quæ est inetropolis
primæ Cilicum eparchiæ.
ista
\
ο
D
φορον ἀποδίδωσι τῷ Κυρίῳ τὸν καρπὸν, τρέφοντα
τὰς τῶν εὐσεβούντων ψυχὰς τῶν τοῖς ίχνεσι τῶν
ἁγίων συνακολουθεῖν ἐσπουδακότων.
β'. Ταῦτά σου τὰ θεῖα γράμματα δεξάμενος, καὶ
σφίδρα τοῦ σου φροντίσας ἐπιτάγματος, καὶ μετὰ
συντόνου σπουδῆς τὸ μαρτύριον τῶν ἁγίων Κηρύκου
καὶ Ἰουλίττης τῆς αὐτοῦ μητρός μετὰ χεῖρας λα-
βὼν, καὶ ἀναγνοὺς ἐν πολλῇ ἀκριβείᾳ, ἐπαληθεύοντά
σε εὗρον, οσιώτατε Πατέρων καὶ ἱερέων εὐδοκιμώ
τατε· βατράχων γὰρ καὶ κολοιῶν ἀπηχήματα δε
καίως ἄν τις ταῦτα καλέσειεν· Μανιχαίων γὰρ ἡ
καὶ ἑτέρων αἱρετικῶν τινων ὑπάρχει, ὡς εἶμαι,
τεχνολογήματα τῶν δικαπαιζόντων, καὶ χλεύην, καὶ
μωρίαν ἡγουμένων τὸ μέγα τῆς εὐσεβείας μυστήριον.
'Αλλ' έπειδὴ, πολλὴν ζήτησιν καὶ ἔρευναν κατὰ δύνα-
μιν ἡμετέραν ποιούμενος, ἐπυνθανόμην πολυπραγ
μονῶν τοὺς ἐν τέλει ἐπιχωρίους, καὶ τοὺς τὰ πρῶτα
τοῦ τῶν Ἰσαύρων γένους αὐχῶντας διερωτῶν,
ὅπως ἂν δυνηθείην τινὰ ἐκ πατροπαραδόσεως εἱρμὸν
λαβεῖν, δηλοῦντα τὴν τῶν ἁγίων μαρτύρων ἄθλησιν.
γ. Μαρκιανός τοιγαροῦν ἀνὴρ φιλόχριστος, τρι
βουνοτάριο; καὶ καγκελλάριος γενόμενος Ἰουστι
νιανοῦ τοῦ βασιλέως, ἡνίκα ἦρχε τῆς στρατοπεδάρ
χικῆς ἀρχῆς, καὶ Ζήνων ὁ σοφώτατος καὶ αὐτὸς
γενόμενος αὐτοῦ τηνικαῦτα σύνεδρος, ταῦτα περί
τῶν ἁγίων διῆλθον πατροπαραδότως παρὰ τῶν ἐξ-
πατριδῶν ἀκηκοότε;· ὅτι προσγενὴς αὐτῶν ὑπῆρχε
πρώτου αίματος τῆς Λυκαονίας υπάρχουσα ἡ ἀπό
μνηστος μάρτυς Ιουλίττα, βίου ἀνεπιλήπτου τυγχά
νουσα, καὶ τῷ Χριστῷ γνησίως λατρεύουσα, ὥστε
μνείαν αὐτῆς ἐπιτελεῖν κατ᾿ ἔτος ἕκαστον, ἐξαιρέ
τως τοῦτο παρὰ τοὺς ἄλλους πράττοντας διὰ τὴν
συγγένειαν.
•
δ'. Αὕτη δὲ βασιλικού αίματος καταγομένη, δια
γμοῦ πνεύσαντος κατὰ τῶν Χριστιανῶν, ἐπὶ Δομεν
τιανοῦ κόμητος ἐπιστάντος τῇ τῶν μαρτυρικών
αἱμάτων εκχύσει, φυγάς αὕτη γέγονε με τα δύο
θεραπαινίδων καὶ τριετούς παιδός, φημὶ δὴ τοῦ
καλλινίκου μάρτυρος Κηρύκου, ἐκ τῆς Ἰκονιέων
πόλεως, ἐξ ἧς καὶ ὡρμᾶτο, τὴν μὲν οὐσίαν αὐτῆς ἱκα-
νὴν οὖσαν καταλιπούσα, καταλαμβάνει τὴν Σελεύ
κειαν· καὶ ἐπὶ ταύτην δὲ πλείονα τάραχον των Χρι
στιανῶν εὑροῦσα, Αλεξάνδρου τινὸς ὑπὸ Διοκλη
τιανοῦ τοῦ ἀσεβεστάτου βασιλέως, καταστάντο; ἐν
τῇ Σελευκείων πόλει, καὶ πρόσφατον δεξαμένου
βασιλικόν διάταγμα παρακελευόμενον παντοίως
τιμωρεῖσθαι τοὺς μὴ θύοντας τοῖς εἰδώλοις, οὔσπερ
θεοὺς ἐπεγράφοντο, μὴ ὄντας θεούς λογισαμένη
ἐκείνη ἡ μακαρία τὸ τῇ θείᾳ Γραφῇ περιεχόμενον·
Δότε οὖν τόπον τῇ ὀργῇ, ὡς ἂν μὴ ἐπιδοίητε τοῖς
κινδύνοις· κἀκεῖθεν φυγοῦσα ᾤχετο κατὰ τὴν Ταρσόν, ἥτις ἐστὶ μητροπόλις τῆς πρώτης Κιλίκων
επαρχίας.
5. Verum per quoddam mandatum iu hanc ur-
bem translato crudeli et ferissimo Alexandro,
multum nequitia Domitianum superante, compre-
benditur illustris martyr Julitta, suum filium in
ulnis amplectens, parvulum adhuc. Cum autem
' Rom. xu, 10.
ε'. Ωσπερ δὲ ἐξ ἐπιτάγματός τινος, μεταναστάντος
ἐν αὐτῇ τοῦ ἀπηνοῦς καὶ ἐμβριθεστάτου Αλεξάν
δρου, κατὰ πολὺ τὸν Δομετιανὸν τῇ κακίᾳ ὑπερ
ακοντίσαντος, συλλαμβάνεται ἡ καλλίνικος μάρτυ;
Ιουλίττα, τὸν ἑαυτῆς υἱὸν ταῖς οἰκείαις ἀγκάλαις περισ
Digitized by
Google
1
1