171
THEODORI ICONIENSIS VITA SS. CIRYCI ET JULITTÆ.
172
dicens : Ego damoribus non sacrifico, Christum Α υἱός. Ἡ δὲ γενναία μάρτυς καρτερῶ ὑπομένουσε
vero adoro unigenitum Dei Filium, per quem fecit
omnia Pater; et ardenter cupio filium meum as-
sequi, ut cum illo digna efficiar regni cœlorum.
Cum vero videret atrox iste omnes furore vincens
judex firmam martyris constantiam, contra illam
pronuntiat, gladio quidem caput ejus amputari
jubens, corpus autem ejus et filii in locum con-
demnatis assignatum projici.
9. Carnifices igitur capistrum ori ejus ailigantes,
duxerunt eam ad locum assuetum ut mandatum
complerent. Julitta vero paululum carnifices n orari
rogavit, donec solum bonum Deum oraverit; iis-
que annuentibus, et paululum temporis conceden-
tilus, genibus duxis illa oravit dicens : Gratias ago
tibi, Domine, qui advocasti ante me filium meum,
et prestitisti per nomen tuum sanctum et terribile
xt præsentem hanc et inanem vitam deserat, et in
acterram vitam cum sanctis tuis admittatur. Mε
quoque indignam ancillam tuam, magni hujus boni
sac participem, ut numerari mercar inter castas
virgines quæ dignæ fuerunt ut intrarent in æter-
num tuum et immaculatum thalamum; et benedicat
spiritus meus tuum Patrem omnipotentem et crea-
torem omnium, et te Filium ejus unigenitum, ct
Spiritum sanctum in sæcula, amen. Ut autem amen
complevit sancta martyr, gladium speculator im-
mittens, amputavit generosum ejus collum extra
urbem; corpus vero cjus projecit in locum con-
demnatorum, secundum quod mandatum erat ab
impio judice. Ibi etiam iucisti martyris Ciryci ejus
filii corpus depositum est.
B
τὰς βασάνους, ἔκραξε λέγουσα· Ἐγὼ δαίμοσιν οὐ
θύω, Χριστὸν δὲ σέβομαι τὸν μονογενῆ Γιὸν τοῦ
Θεοῦ, δι' οὗ τὰ πάντα ἐποίησεν ὁ Πατήρ· καὶ ἐπεία
γομαι καταλαβεῖν τὸν ἐμὸν υἱὸν, ἵνα σὺν αὐτῷ
καταξιωθῶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ως δὲ ἑώρα
ὁ πάντας μανία ὑπεραίρων ἀνήμερος δικαστής τὴν
τῆς μάρτυρος ἐπίμονον ἔνστασιν, ἀποφαίνεται κατ'
αὐτῆς ξίφει. μὲν τὴν κεφαλὴν αὐτῆς ἀποτμηθῆναι
προστάξας, τὸ δὲ λείψανον αὐτῆς καὶ τοῦ ταύτης
υἱοῦ εἰς τὸν τῶν καταδίκων τόπον ῥιφῆναι.
θ'. Οἱ οὖν δήμιοι, χάμον κατὰ τοῦ στόματος αυτ
τῆς ἐπιδήσαντες, ἀπήγαγον εἰς τὸν ἠθισμένον
τόπον πληρῶσαι τὸ προσταχθέν. Ἰουλίττα δὲ μικρὸν
τοὺς δημίους ἐπισχεῖν παρεκάλει, ἕως ἂν προσεύξη-
ται τῷ μόνῳ ἀγαθῷ Θεῷ· καὶ τῶν δημίων ἐπικα1-
φθέντων, καὶ πρὸς ὀλίγον ἐνδεδωκότων, κλίνασα τὰ
γόνατα προσηύξατο λέγουσα· Εὐχαριστῷ σοι, Κύριε,
προσκαλεσαμένῳ πρὸ ἐμοῦ τὸν ἐμὸν υἱὸν, καὶ
ἀξιώσαντι διὰ τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον καὶ φοβερόν,
τὴν παροῦσαν ταύτην καὶ ματαίαν καταλιπεῖν ζωήν,
καὶ τῇ αἰωνίῳ ζωῇ μετὰ τῶν ἁγίων σου συναφθῆναι
κἀμὲ δὲ τὴν ἀναξίαν δούλην σου, τοῦ μεγάλου αγα-
θοῦ ποίησον ἐπιτυχεῖν, ἵνα ἐναρίθμιος γένωμαι τῶν
φρονίμων παρθένων ἀξιωθεισῶν εἰσελθεῖν εἰς τὸν
αἰώνιον καὶ ἄφθαρτόν σου νυμφῶ να· καὶ εὐλογείτω
τὸ πνεῦμά μου τὸν σὸν Πατέρα τὸν παντοκράτορα
καὶ δημιουργὸν τῶν ἁπάντων, καί σε τὸν μονογενῆ
αὐτοῦ Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἰς τοὺς αἰῶνας.
ἀμήν. ὡς δὲ τὸ ᾿Αμὴν ἐπλήρωσεν ἡ ἁγία, παρα
C
θήξας ὁ σπεκουλάτωρ τὸ ξίφος, απέτεμεν τὴν γεν-
ναῖον αὐτῆς τράχηλον ἔξω τῆς πόλεως· τὸ δὲ ταύτης
σῶμα ἔρριψεν ἐν τῷ τῶν καταδίκων τόπῳ, κατὰ τὸ
ὑπὸ τοῦ ἀσεβοῦς δικαστοῦ πρόσταγμα· ἔνθα δὴ καὶ
τὸ τοῦ καλλινίκου μάρτυρος Κηρύκου τοῦ ταύτη;
υἱοῦ ἐναπέθεντο λείψανον.
10. Consummatur autem Christi gratia et virtute
generosa martyr Julitta, et illius ínclytus filius
Cirycus quintodecimo die mensis Julii. Die igitur
sequenti duo ejus ancillæ cum corpora noctu tum
lissent, et longe abduxissent, sepeliverunt abscon-
dentes ca in quadam spelunca regionis illius quæ
Tarsorum limitibus continetur. Usque ad tempus
Constantini pii imperatoris una ex ancillis vitam
duceus, quando veritas in lucem adducta est, et D
Ecclesiæ Dei libertatem per ejus gratiam accepe-
runt, locum manifestɔt; et quisque fidelium accur-
rens studebat aliquid sumere a venerandis i tis
reliquiis, in tutamen et protectionem suæ vitæ, et
gloriam boni nostri Dei.
F. Ice igitur in veritate ut acta sunt patefeci
Deo dilectæ tuæ animæ, quæ fidelibus præbe, qui-
cuuque apti erunt ad ducendumn et persuadendum
alios, neque fabulosis aperte commentis exornan-
tes, sed ipsa veritate persuadentes, in Christo Jesu
Domino nostro, quocum Patri cum Spiritu sancto
gloria, honor, potestas, nunc et semper et in sæ-
cula.
ι. Τελειοῦται δὲ τῇ τοῦ Χριστοῦ χάριτι καὶ
δυνάμει ἤ τε ἀθλοφόρος μάρτυς Ἰουλίττα, καὶ ὁ
ταύτης ἐπίδοξος υἱὸς Κήρυκος τῇ πέντε καὶ δεκάτῃ
τοῦ Ἰουλίου μηνός. Τῇ οὖν ἐξῆς ἡμέρᾳ αἱ ταύτης
δύο θεραπαινίδες ἀνελόμενα: τα σώματα ἐν νυκτί,
καὶ πόρρω ταῦτα ἀπαγαγοῦσαι ἀπέθεντο κατακρύ
ψαρα: ἔν τιν: σπηλαίῳ εἰς τὴν γῆν ἐν τῇ Τα σέων
ἐνορίᾳ. Μέχρ: δὲ τῶν χρόνων Κωνσταντίνου τοῦ εὐσε
ως βασιλεύσαντος, ἡ μία τῶν θεραπαινίδων ἐπιδιώ
σασα, ὅτ' ἂν ἡ ἀλήθεια εἰς φῶς ἤχθη, καὶ αἱ ἐκκλη-
σίαι τοῦ Θεοῦ παρρησίαν διὰ τῆς αὐτοῦ χάριτος έλα-
6ον, ἐκφαίνει τὸν τόπον· καὶ πᾶ; τις τῶν πιστῶν
ἔσπευδε παραγενόμενος λαβεῖν τι ἐκ τῶν τιμίων ἐκεί
νων λειψάνων, εἰς φυλακτήριον μὲν καὶ σύστασιν τῆς
ιδίας ζωῆς, εἰς δόξαν δὲ τοῦ ἀγαθοῦ ἡμῶν Θεοῦ.
ια΄. Ταῦτα τοίνυν ἐν ἀληθείᾳ πραχθέντα ἐσή-
μανα τῇ φιλοθέῳ σου ψυχή, ἅτινα παράθου πιστοῖς
ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους
διδάξαι καὶ πληροφορήσαι· μὴ τοῖς προδήλως μυ
θώδεσι συγγράμμασι συμπεριφέρεσθαι, ἀλλ' αὐτῇ
τῇ ἀληθείᾳ πείθεσθαι· ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρί
ἡμῶν, μεθ᾿ οὗ Πατρὶ σὺν τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, δόξα,
τιμὴ, κράτος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς αἰῶνας.
Digitized by
Google