183
EPIPHANII MONACHI
189
et avantageuse si elle estoit mieux autorisée. Car
il y a bien de l'apparence qu'on l'a depeinte telle
qu'on a jugé qu'elle devoit estre. Pour ce qu'il dit
de son visage, il l'a pu tirer du portrait qu'un
historien du vi siecle dit que S. Luc en avoit fait,
et qu'on envoya de Jerusalem à Pulquerie.
Joannes Albertus Fabricius in Bibliotheca Græca,
vol. 6, pag. 705.
Decenti dicendi libertate adversus homines omnes A tout son extéricur (B. Virginis scilicet) qui est bell.
usa est, sine risu, sine perturbatione, et sine ira-
cundia maxiine. Colore fuit triticum referente, ca-
pillo flavo, oculis acribus, subflavas, et tanquam
oleæ colore pupillas in eis habens. Supercilia ei
erant inflexa, et decenter nigra; nasus longior,
labia florida, et verborum suavitate plena; facies
non rotunda, et acula, sed aliquanto longior; ma-
nus simul, et digiti longiores. Erat denique fastus
omnis expers, simplex, minimeque vultum fingens;
nihil mollitiei secum trahens, sed humilitatem
præcellentem colens ; vestimentis, quæ ipsa gesta-
vit, coloris nativi contenta fuit : id quod etiamnum
sanctum capitis ejus velamen ostendit. Et, ut pau-
cis dicam, in rebus ejus omnibus multa divinitus
inerat gratia.
Leo Allatius in Euppixtore libro 1, pag. 48, Opu-
sculum edidit, quod sic inscribitur :
Επιφανίου μοναχού τοῦ ᾿Αγιοπολίτου τοῦ πνευματ
τικοῦ ἡμῶν Πατρὸς διήγησις, εἰς τυπον περιηγη
τοῦ, περὶ τῆς Συρίας, καὶ τῆς ἁγίας πόλεως, καὶ
τῶν ἐν αὐτῇ ἁγίων τόπων : Epiphanii monachi Ila-
giopolitæ, spiritualis Patris nostri, ad modum descri
ptionis situs Orbis, Enarratio Syriæ, Urbis sanctæ,
et sacrorum ibi locorum.
Idem Allatius in Diatriba de Simeonum scriptis
pag. 90.
Epiphanii monachi et presbyteri (Sermo) Hept
τοῦ βίου καὶ πράξεων, καὶ τέλους τοῦ ἁγίου ἀπο
στόλου Ανδρέου. (De vita et gestis, et obitu sancti
apostoli Andreæ.) Incipit: 'Eneidýnap mollol ávs-
Ypájavio Blous (Quoniam multi scripserunt vitas.)
Et pag. 106.
Epiphanii monachi et presbyteri (Sermo) Пept
τοῦ βίου τῆς ἁγίας Θεοτόκου, καὶ τῆς ζωῆς αὐτῆς
xal
χρόνων. Incipit : Περὶ τῆς κυρίως καὶ ἀληθῶς
Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας πολλοὶ διεξῆλθον
tŵy ráda, diaoxálwv. Unde sua hauserit, ipse
in principio Orationis sic narrat : 'Eɣxwpiaovat
δὲ αὐτῆς πολλοὶ ἐκ τῶν ἁγίων πατέρων.
Tillemontius tom. I Monumentorum ad Historiam
ecclesiasticam spectantium, pag. 70, in Vila B.
Mariæ Virginis.
Nicéphore tire d'un Epiphane une description de
Epiphanii monachi ac presbyteri Hagiopolita,
sive Hierosolymitani, incertæ ætatis, Syria, et
Urbs sancta, Græce e codice Vaticano, cum Fe-
derici Morelli versione per Allatium multis locis
B interpolata. Ejusdem scriptoris De Vita S. Deipar❤
laudat Allatius de Simeonum scriptis p. 106, et ad
Eustathii Hexaemeron pag. 285 seq. Homiliam de
S. Andrea apostolo, idem de Simeonibus, pag. 90.
Codicem, quo usus sum, quique hoc Epiphanii opu-
sculum habet pag. 237, sic descripsi egomet in
Epistola ad Ægidium fratrem meum, Bononiæ im-
pressa anno 1770, cum ineditum S. Gregorii Thau-
maturgi Sermonem in lucem proferrem.
Horum ergo codicum (Nanianæ Bibliothecæ )
unum, qui nunc 22 est, dum evolverem, in illam
incidi scriptiunculam, de qua superius commemo-
rabam. Membraneus is est, ea membranarum ma-
gnitudine ut unaquæque ex ducentis nonaginta tri-
bus chartis, quibus omnino constat, cum quarta
C mediocris folii parte nostratis chartæ ex lineis,
vilibusque scrutis confectæ exæquetur. Harum ple-
ræque, imo ferme omnes... quingentis circiter
ante annis exaratæ sunt, sed ab exscriptore adeo
rudi, ut nihil admodum quid scriberet intellexisse
videatur…….. Totus autem codex e libris, quos eccle -
siasticos vocamus, unus est: quem Latini quidem
sacerdotes Homiliarium dicerent, Græci vero ¤avn-
yupixòv appellant. Nihil namque aliud eo contine -
tur, nisi septem et quadraginta sive Orationes,
sive Homiliæ.... quarum nonnullæ quidem sunt
&venly payoi, cæteræ autem Gregorio Nazianzeno...
Epiphanio monacho ac presbytero, et Germano
episcopo Constantinopolitano inscribuntur.
Digitized by
Google