193
•
DE VITA B. VIRGINI8.
194
ὀλιγόλαλος, ταχυπήκοος, ευπροσήγορος, ἀπαῤῥη- A ruin loquebatur, cito obediebat, alfabilis erat,
σίαστος πρὸς πάντα ἄνθρωπον, ἀγέλαστος, ἀτάρα-
χας, ἀόργητος, εὐπροσκύνητος, τιμητική, τιμῶσα
καὶ προσκυνοῦσα πάντα ἄνθρωπον, ὥστε θαυμάζειν
ἅπαντας εἰς τὴν σύνεσιν καὶ τὴν λαλιὰν αὐτῆς· τὴν
ἡλικίαν μέση· τινὲς δέ φασιν αὐτὴν πλέον ἔχειν
τοῦ μέσου· σιτόχροος, ξανθόθριξ, ξανθόμματος,
εξόφθαλμος, μελανόφους, ἐπίῤῥινος, μακρόχειρ,
μακροδάκτυλος, μακροπρόσωπος, χάριτος θείας καὶ
ὡραιότητος πεπληρωμένη · άτυφος, ἀσχημάτιστος,
ἄβλακος, ταπείνωσιν ὑπερβάλλουσαν ἔχουσα· διὸ
καὶ ἐπέβλεψεν ἐπ' αὐτὴν ὁ Θεὸς, ὡς αὐτὴ ἔφη,
μεγαλύνουσα τὸν Κύριον· ἱμάτια αὐτόχροα ἀγα
πῶσα καὶ φοροῦσα· καὶ μαρτυρεῖ τὸ ἅγιον μαφό-
ριον αὐτῆς. Ἔνηθεν δὲ τὰ τῶν ἐρίων, ἤγουν τὰ τοῦ
ναοῦ Κυρίου· καὶ ἐτρέφετο ἐκ τοῦ ναοῦ Κυρίου,
καρτεροῦσα ταῖς προσευχαῖς, καὶ τῇ ἀναγνώσει,
καὶ τῇ νηστείᾳ, καὶ τῷ ἐργοχείρῳ, καὶ πάσῃ ἀρετῇ·
ὡς τῇ τε ποικιλίᾳ τῶν ἔργων, καὶ τῇ καταστάσει,
πολλῶν γυναικῶν διδάσκαλον γενέσθαι τὴν ὄντως
ἁγίαν Μαρίαν. Γενομένης δὲ αὐτῆς ἐτῶν ιβ', ἐγένετο
αὐτῇ ἐν μιᾷ νυκτὶ προσευχομένῃ παρὰ τὰς θύρας
τοῦ θυσιαστηρίου, κατὰ τὸ μεσονύκτιον, φῶς λάμ
ψαι ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου· καὶ φωνὴ ἐκ
τοῦ ἱλαστηρίου πρὸς αὐτὴν ἦλθεν λέγουσα· Τέξῃ
τὸν Υἱόν μου. Η δὲ ἐσίγησεν, μηδενὶ ἐξειποῦσα τὸ
μυστήριον, ἕως οὗ ἀνελήφθη ὁ Χριστός.
modesta (29) cum omnibus viris, risu {abstinens
et strepitu ac ira, libenter adorans, ad honorandum
proclivis, et honorans ac venerans omnes viros,
adeo ut universi ipsius intelligentiam, et sermo-
nem admirarentur. Statura fuit mediocri : quidam
tamen dicunt, fuisse plusquam mediocri. Triticei co-
loris erat, Davis crinibus, oculis flavis et pulchris,
nigris superciliis, justo naso. (30), longis manibus,
longis digitis, longo vultu, divium gratia, et spe-
ciei plena, fastus inimica, et complus, ornatusve, et
mollitici (34) ; summopere humilis, ideoque eam
respexit Deus, ut ipsanet ait, cum Dominum ma-
gnificaret, vestes amans, ac ferens nullo ascititio
colore infectas, ut testimonio est sacrum ejus
B velum (32). Nebat autem lanas, cas nempe, quæ
usui essent templo Domini, et alebatur ex tem-
plo Domini, operam constanter dans orationibus,
et lectioni, et jejunio, et manuum labori, et cui
libet virtuti : adeo ut (33) plerarumque mulierum
magistra et operum varietate, et statu foret
sanctissima Maria. Cum vero duodennis facta
esset, contigit ut, quadam nocte dum oraret ad
januas sanctuarii, media nocte lux splenderet
solis splendore major : et vos e propitiatorio ve-
nit dicens ei : Paries Filium meun. Ipsa vero
tacuit, nemini mysterium manifestans, donec in
cœlum ascendit Christus.
Ζ. ᾿Αβιὰ δὲ ὁ ἀρχιερεὺς ἐγέννησεν τὸν Ἰουδαῖον
ὃν ἐκάλουν Βαραχίαν· οὗτος δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾿Αγ- C
φαῖον καὶ Ζαχαρίαν καὶ αὐτοὺς ἱερεῖς. Καὶ ἔλαβεν
• Ζαχαρίας ἐξαδέλφην της Μαρίας, καὶ ᾤχουν ἐν
Βηθλεέμ· ἐγέννησεν δὲ τὸν Βαπτιστὴν Ἰωάννην.
Ὁ δὲ ᾿Αγγαῖος ὁ ἀδελφὸς Ζαχαρίου ἐγέννησεν θυ
δ
γατέρα ονόματι Σαλώμη· καὶ ἔλαβεν αὐτὴν ὁ Ἰω-
VII. Abia vero princeps sacerdotum genuit
Jodae (34), quem vocarunt Barachiam : hic vero
genuit Aggæum et Zachariam, qui et ipsi sacor-
doles fuere. Et accepit Zacharias consobrinam
Mariæ, et rabitabant in Bethleem : genuitqua
Joannem Baptistam. Aggæus autem Zachariæ fra-
ter genuit filiamı (35) nomine Salome: eam acre-
Mingarellii nota.
(29) Codex : ἀποῤῥησίαστος. Nicephorus videtur
rgisse εὐπαρρησίαστος. Ait enim ili : Τὸ εὐπαῤῥη-
σίαστον δὲ πρὸς πάντα ἄνθρωπον είχε.
(30) Vel, longiore naso. Apud Nicephorum pro
επίρρινος legitur επίῤῥιν. Interpres autem vertit :
Nasks (erat ei longior.
(31) Codles habet, αύλακος. Quam vocem cum ego
nequaquam intelligerem, fecit Nicephorus nt re-
pente nihi genuina illius et scriptura et significa.
tio in mentem veniret. Nimirum ipse Nicephorus
hahet : "Ατυφός τε, καὶ ἀσχημάτιστος, μὴ βλακείαν
ἐπιστραμένη τινά. Cum igitur Græcis librariis a
pluribus jam sæculis pravus hic nos sit, ut non
raro scribant v pro ß, nihil dubito, quin hic pro
αὔλεχος scribendum sit ἄβλακος. Qur vos cum
parum elegans et inusitata sit, proinde Nicepho-
rus pro άβλαχος dixit: Μὴ βλακείαν ἐσπισυραμένη
τινά.
(32) Codex μοφόριον. Quæ scriptura non est
contemnenda apud Nicephorum tamen scribitur
μαφόριον : sicque revera vulgo appellatur. Vide
Ducangium in Glossario aut vocem μαφόριον. De
sacro Deiparæ maphorio, quod prope Constantino-
polim in Blacherniana ecclesia asservabatur, fuse
agit Ducangins ipse in Notis ad Anuam Comnenam
ad lib. vni Alexiados. Legi etiam potest Oratio hi-
storica in Depositionem vestis sanctæ Mariæ. edita
D
a Combefisio una cum Historia Monothelitarum,
pag. 751. Ex Epiphanio autem nostro nunc novi-
nus, sacrum hoc maphorium e nullo ascititio com
lore tinctum fuisse. Georgins vero Nicomediensis,
sive auctor Orationis a Combefisio evulgatæ, quam
dixi, sacrum naphorium, sive, ut ipse loquitur,
sacram vestem B. Mariæ, ait fuisse ἓξ ἐρίων ἐξυ
φασμένην, id est, lana contextam; tum addit :
Καὶ ὁ στήμων γὰρ καὶ ἡ κρόκη, ἔριόν ἐστιν τὸ αὐτὸ
ὁμοειδὲς καὶ ὁμόχροον, id est, nam et stamen, et
trama (ipsius maphorii) est ex una eademque lana,
ejusdemque rationis, et coloris.
(33) Voculam, ὡς, addidi ipse, ne sententia es-
set mutila.
(34) Codex : τὸν Ἰουδαῖον, hoc est Judæum. Sed
mendosam esse ejusmodi scripturam non dubio.
Puto autem legendum esse : Εγέννησεν τὸν Ἰωδαλ
ὃν ἐκάλουν καὶ Βαραχίαν. Hoc est genuit Judae (sive
Joiadam) quem vocabant etiam Barachium. Vide
quæ dixi nota 27. Similia porro narrat Nicephorus,
lib. ut Histor. eccles., cap. 5, quasi desumpta ex
S. Hippolyto Portuensi : et Hippolytus Thebanus
in Fragmento Chronici Commentarii de prosapła
D. N. Jesu Christi, pag. 47. Appendicis ad Opera
S. Hippolyti Portuensis edita a Joanne Alberto Fa-
bricio Hamburgi, anno 1716.
(35) Codex : θυγατέραν, pro θυγατέρα.
Digitized by
Google