195
EPIPHANII MONACHI.
193
pit Jaseplius faber, alius Eli, et patruelis Ma- Α σὴφ ὁ τέκτων, ὁ υἱὸς Ηλὶ ὁ ἐξάδελφος Μαρίας·
rize : et genuit ex ipsa sex filios, Jacobum,
Simonem, Judam, Josen (36), Soben, Martham
et Mariam. Et mortna est Salome uxor ejus, et
Josephus viduitatem et continentiam servabat ;
annos enim natus erat circiter septuaginta, opi-
bus pauper, arte faber (37), degens in Nazareth
civitate Galilææ. Maria vero manebat in Jerusa-
lem in domo Domini. Et cum facta esset anno-
rum quatuordecim, qua ætate imbecillitas naturæ
miliebris manifestatur, sacerdotes existimantes
Call
esse cæteris feminis similem (adhuc enim
ignota erant mysteria ad illam spectantia), consi-
lio coacto, orationem pro illa fundebant.
B
VIII. Zacharias autem princeps sacerdotum,
pater Joannis Baptistæ, sumpsit duodecim virgas
(38) a sacerdotibus consanguineis Virginis. easque
posuit circum altare, dicens: Ostendet Dominus
signo, cujusnam futura sit Virgo. Dum vero ili
orarent, germinavit virg Josephi fabri. Tum
judicio Dei desponderunt ei (39) Virginem Mariam
non ad nuptias, sed ad custodiam et conserva-
tionem intemaratæ virginitatis : idque manifestum
est ex ipsis verbis sancta Virginis angelo Gia.
brieli diciis (40) : cum enim is ei post salutatio-
nem dixisset : Ecce concipies filium, et vocabis
nomen ejus Jesum, et dabil ei Dominus Deus thro-
num David patris ejus, et cætera : respondit ei
Virgo Quomodo fiet mihi istud, quoniam virum
non cognosco : ? Nam si Josephus conjunctionis C
(41), et connubii lege eam despondisset, που
ita ipsa respondisset, sed dixisset : Ex viro, cui
nupta sum, aut desponsata, omniuo concipiam.
Sed cum sciret, quod is ipsam acceperat non
connubii causa, sed ad eam custodiendam et
conservandam, dixit ea verba veritatis (42) plena :
Quomodo fiet mihi istud, quoniam virum non co-
gnosco ? Non sum tradita viro nuptialis conjun-
ctionis causa, sed ut perpetuo munda virgo et
intacta servarer. Hujusmodi ergo fuit desponsa-
tionis causa.
1X. Accepta autem Josephus patruele sua Maria
e manu Domini, et omnium sacerdotum rei testiun, D
deduxit eam in domum suam, et tradidit ei binas
filias suas, ut eas quasi suas (43) sapientia, et
intelligentia instrueret. Ipsa autem degebat in domo
Josephi cum omni humilitate, et gravitate. Cum-
que ibi mansisset sex menses, et de more jejuna
foret circa horam nonam diei orante ipsa, re-
* Luc. 1, 31-34.
καὶ ἔτεκεν ἐξ αὐτῆς ἓξ παιδία · Ἰάκωβον, Σίμωνα,
Ἰούδαν, Ἰωσὴν, Σωβήν, Μάρθαν, καὶ τὴν Μαρίαν.
Καὶ ἀπέθανεν Σαλώμη ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ διῆγεν ἐν
χηρείᾳ καὶ σωφροσύνῃ ὁ Ἰωσήφ· ἐτῶν γὰρ ἦν περί
που ἑβδομήκοντα· τῇ περιουσίᾳ πίνης, τὴν δὲ
τέχνην τέκτων ἀκράτητος, διάγων εἰς πόλιν τῆς
Γαλιλαίας Ναζαρέτ. 'Η δὲ Μαρία ἦν ἐν Ἱερουσαλήμ,
εἰς τὸν οἶκον Κυρίου. Καὶ γενομένης αὐτῆς ἐτῶν
δεκατεσσάρων, ὅτε καὶ τῆς τῶν γυναικῶν φύσεως ἡ
ἀσθένεια δείκνυται· νομίσαντες αὐτὴν μίαν τῶν
πολλῶν ὑπάρχειν οἱ ἱερεῖς· ἔτι γὰρ ἄδηλα τὰ περὶ
αὐτὴν ὑπῆρχεν μυστήρια· συμβούλιον ποιήσαντες,
ἔστησαν εἰς προσευχὴν περὶ αὐτῆς.
Η'. Ζαχαρίας δὲ ὁ ἀρχιερεὺς, ὁ πατὴρ Ιωάννου
τοῦ Βαπτιστοῦ, ἔλαβεν δώδεκα ράβδους, ἐκ τῶν ἰε·
ρέων τῶν συγγενῶν τῆς Παρθένου, καὶ ἔθηκεν αὐτὰ;
περὶ τὸ θυσιαστήριον λέγων· Δείξει Κύριος ση
μεῖον, τίνος ἔσται ἡ Παρθένος. Προσευχομένων δὲ
αὐτῶν, ἐβλάστησεν ἡ ῥάβδος Ἰωσὴφ τοῦ τέκτονος,
καὶ λοιπὸν κρίσει Θεοῦ, ήρμοσαν αὐτῷ τὴν Παρθέν
νον Μαρίαν· οὐ πρὸς γάμον, ἀλλ᾽ εἰς φυλακὴν καὶ
συντήρησιν τῆς ἀμωμήτου παρθενίας. Καὶ τοῦτο
δῆλον ἐξ αὐτῶν τῶν ῥημάτων τῆς ἁγίας Παρθένου
τῶν λεγομένων πρὸς τὸν ἄγγελον Γαβριήλ · εἰπόντος
γὰρ αὐτοῦ πρὸς αὐτὴν, μετὰ τὸν ἀσπασμόν· δτι
Ἰδοὺ συλλήψῃ υἱὸν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτ
τοῦ Ἰησοῦν, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν
θρόνον Δαυΐδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· καὶ τὰ ἑξῆς
ἀπεκρίθη αὐτῷ ἡ Παρθένος· Πῶς ἔσται μοι τοῦτο,
ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω; Ο γὰρ Ἰωσὴφ νόμῳ συν
ζυγίας καὶ γάμῳ αὐτὴν ἁρμοσάμενος, οὐκ ἂν οὕτως
ἀπεκρίνατο· ἀλλ᾽ εἶπεν οὖν· ὅτι Ἐκ τοῦ ἁρμοσα
μένου ἀνδρὸς, ἢ τοῦ μνηστευσαμένου πάντως συλ-
λήψομαι· ἀλλ' εἰδυῖα ἀκριβῶς, ὅτι οὐ πρὸς γάμον
αὐτὴν ἔλαβεν, ἀλλ᾽ εἰς φυλακὴν καὶ συντήρησιν,
εἶπεν ἐκεῖνο ῥῆμα τὸ γέμον πᾶσαν ἀλήθειαν· Πῶς
ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω ; τουτο
ἐστιν· οὐκ ἐξεδόθην ἀνδρὶ πρὸς γαμικήν συνουσίαν,
ἀλλὰ τὸ φυλάττεσθαι διηνεκώς με παρθένον καθαρὰν
καὶ ἀνέπαφον. Καὶ αὕτη μὲν οὖν ἦν ἡ τῆς μνη-
στείας αἰτία.
Θ'. Παραλαβὼν δὲ Ἰωσὴφ τὴν ἐξαδέλφην Μαρίαν
ἐκ χειρὸς Κυρίου καὶ μαρτύρων πάντων τῶν ἱε-
ρέων, κατήγαγεν αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ
παρέδωκεν αὐτῇ τὰς δύο θυγατέρας αὐτοῦ, σοφίσαι
καὶ συνετίσαι αὐτὴν ὡς ἑαυτάς. Η δὲ διήγεν ἐν
τῷ τοῦ Ἰωσήφ οἴκῳ μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης
τα καὶ σεμνότητος· ποιήσασα δὲ ἐν αὐτῷ μῆνας ἐξ,
καὶ συνήθως νηστεύουσα, περὶ ὥραν ἐννάτην τῆς
Mingarellii notæ.
(36) Vidle Marc. vi, 3; ubi quatuor hi fratres
Christi recensentur, ac nominantur.
(37) In Græco additur, ἀκράτητος. Quæ vox quid
hic significet, aut quomodo emendanda sit, ignoro.
(38) Ex vetusta hacce, etsi incerta, traditione
derivatus est mos pingendi S. Josephum cum virga
efflorescente.
(59) Codes : όρμώσαντο τὴν παρθένον. Lego :
ἥρμοσαν αὐτῷ τὴν παρθένον.
(40) Codex : τὸ γενόμενον. Legendum τῶν γενο-
μένων, aut τῶν λεγομένων.
(41) Codex : συζυγίας.
(42) In Græco dicendum erat: Πάσης ἀληθείας.
Sed aut auctoris, aut librarii oscitantia factum est,
ut legatur : πᾶσαν ἀλήθειαν.
(43) In Greco, ὡς ἑαυτάς. Barbare,
Digitized by
Google