197
DE VITA B. VIRGINIS.
198
et declaravit ei omnia mysteria de unigenito
Filio Dei, quæ et in Evangeliis scripta sunt ; et
nemo rescivit quod factum erat ex domo sua,
nec ipsa id cuiquam annuntiavit, ne ipsi quidem
Josepho, donec vidit in coelos ascendentem Filium
suum. Ideo dicit evangelista Matthæus: Et non
cognoscebat eam, donec peperit Alium suum primo-
genitum * : hoc est: non cognoscebat mysteria
Dei, nec absconditam profunditatem rerum, quæ
¡n ea perficiebantur. Erat autem dies hebdoma-
dis prima : et juxta lunarem cyclum mensis pri-
mus, nempe Aprilis (hic est mensis primus in
mensibus auni): dles prima ipsius, qua die pri-
migenia tenebræ expulsa sunt, dixitque Deus ;
Fiat lux, et facia est lux : mensis autem sextus
ab eo tempore, quo Joannes Baptista conceptus
fuit : nam septimo mense Scenopegia, dum ce
lebrarentur Eucania; et requies arca, Zucha -
rias (44) ingressus est in Sancta sanctorum solus,
ut juxta legem suflimenta offerret, et apparuit ei
angelus Gabriel. Ex eo tempore igitur numeran-
tur menses, juxta lunarem cycłum: postea vero
excogitatæ ¨ sunt indictiones ac nie:.ses Ro.
mani.
ἡμέρας, προσευχομένης αὐτῆς, ἀπεκαλύφθη αὐτῇ ὁ Α velatus est ei archangelus Gabriel missus a Deo»
ἀρχάγγελος Γαβριὴλ ἀποσταλεὶς παρὰ Θεοῦ· καὶ
ἐξεῖπεν αὐτῇ πάντα τὰ μυστήρια τὰ περὶ τοῦ μονο-
γενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ὅσα καὶ τοῖς Εὐαγγελίοις
ἀναγέγραπται. Καὶ οὐδεὶς ἔγνω τὸ γεγονὸς ἐκ τοῦ
οἴκου αὐτῆς, οὐδὲ ἀπήγγειλέ τινι, οὔτε μὲν αὐτῷ
τῷ Ἰωσήφ, ἕως οὗ ἴδεν εἰς οὐρανοὺς ἀνερχόμενον
τὸν Υἱὸν αὐτῆς. Διὰ τοῦτο λέγει ὁ εὐαγγελιστής
Ματθαίος· Καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν, ἕως οὗ
ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον τουτο
ἐστιν· οὐκ ἐγίνωσκεν τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ, οὐδὲ
τὸ κεκρυμμένον βάθος τῶν ἐπ' αὐτῇ τελουμένων
πραγμάτων. Εν δὲ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος πρώτη
κατὰ δὲ τὸν σεληνιακὸν κύκλον μὴν πρῶτος, ήγουν
Απρίλλιος · οὗτος μὴν πρῶτος ἐν τοῖς μησὶν τοῦ
ἐνιαυτοῦ· αὐτοῦ πρώτη ἡμέρα, ἐν ᾗ τὸ πρωτόκτι
στον ηλάθη σκότος· καὶ εἶπεν ὁ Θεός· Γενηθήτω
φῶς, καὶ ἐγένετο φῶς· μὴν δὲ ἔκτος, ἀφ᾽ οὗπερ
Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής συνελήφθη· τῷ γὰρ ἐβδόμω
μηνὶ τῆς Σκηνοπηγίας. ἐπιτελουμένων τῶν Ἐγκαι
νίων καὶ τῆς καταπαύσεως τῆς κιβωτού, λοιπόν
εἰσῆλθεν εἰς τὰ ῾Αγια τῶν ἁγίων μονώτατος, κατὰ
τὸν νόμον τοῦ θυμιᾶσαι, καὶ ὤφθη αὐτῷ ἄγγελος
Γαβριήλ. Από τότε οὖν οἱ μήνες ἀριθμοῦνται, κατὰ
τὸν σεληνιακὸν κύκλον· ὕστερον δὲ ἐπενοήθησαν οἱ
ἐνδικτιῶνες, καὶ οἱ μήνες παρὰ Ρωμαίοις.
B
•
X. Quod vero ait sancta Virgo archangelo :
Quomodo fiet mihi istud, quoniam virum non cogno-
sco? sicut antea diximus, habet etiam quamdam
aliam significationen, quæ aliena non est a prima
nostra interpretatione superius tradita. Hoc est :
Virum non concupisco: viri concup scentia careo :
non novi voluntatem carnalis concupiscentiæ viri.
Nec enim habebat virginitatem et continentiam cum
tentatione, ut mulieres modestiores, ac de temipe-
rantia sollicitæ, sed ex natura il'am habebat,
quod eximium est ac singulare supra ommes fe-
minas, et extraordinarium humanæ naturæ. Atque
hoc illud est, quod ab Ezechiele propheta dictum
fuit : Erly porta orientalis clausa, et nemo trans-.
ibit per eam, nisi Dominus Deus Israelis: ipse solus
ingredietur, et egredietur per eam : et erit porta
clauṣa *. Omnes insuper prophetæ et apostoli
idem testantur : quin et ii qui sunt luminaria, et
1. Τὸ δὲ εἰπεῖν τὴν ἁγίαν Παρθένον πρὸς τὸν ἀρ
χάγγελον· Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ για
νώσκω ; καθώς καὶ προλαβόντες εἰρήκαμεν· ἔχει
καὶ ἑτέραν τινὰ ἔννοιαν, οὐκ ἀπᾴδουσαν τῆς πρώ- c
της καὶ προτέρας ἡμῶν διηγήσεως· τουτέστιν Αγω
δρα οὐκ ἐπιθυμῶ· ἀνδρὸς ἐπιθυμίαν οὐ κέκτημαι
οὐκ οἶδα θέλημα σαρκικῆς ἐπιθυμίας ἀνδρός· οὐ
γὰρ ἔσχεν τὴν παρθενίαν καὶ τὴν ἐγκράτειαν καὶ
ἀγῶνα, ὥσπερ τῶν γυναικῶν αἱ κοσμιώτεραι καὶ
τὴν σωφροσύνην ἐπιμελούμεναι· ἀλλ' ἐκ φύσεως,
ὅπερ ἐστὶν ἐξαίρετων πασῶν τῶν γυναικῶν, καὶ
ξένον τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως. Καὶ ταῦτό ἐστιν τὸ
παρὰ Ἰεζεκιὴλ τοῦ προφήτου εἰρημένον· Εσται ἡ
πύλη ἡ κατὰ ἀνατολὰς κεκλεισμένη, καὶ οὐδεὶς
οὐ μὴ διέλθῃ δι' αὐτῆς, εἰ μὴ Κύριος ὁ Θεὸς Ισ-
ραήλ· αὐτὸς μένος εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσε·
ται δι' αὐτῆς, καὶ ἔσται ἡ πύλη κεκλεισμένη.
Καὶ πάντες δὲ οἱ προφῆται, καὶ οἱ ἀπόστολοι τὸ
αὐτὸ μαρτυρούσιν· ἀλλὰ καὶ οἱ φωστῆρες οἱ Πατέρες D Patres nostri, et magistri catholicae et apostolica
ἡμῶν καὶ οἱ διδάσκαλοι τῆς καθολικῆς καὶ ἀπου
στολικῆς Ἐκκλησίας αὐτῷ συμφωνοῦσιν. Διὸ καὶ ὁ
μέγας Διονύσιος ὁ ᾿Αρεοπαγίτης φησὶν περὶ τοῦ
Χριστοῦ, ὅτι Ὑπὲρ ἄνθρωπον τὰ ἀνθρώπινα ἔπρατ-
τεν· καὶ μαρτυρεί παρθενίαν γέννησιν καὶ τύπος
* 38.th. 1, • Fzech. Liv, 2, 3.
Ecclesiæ hac in re consentiunt. Itaque magnus
cliam Dionysius Areopagita (45) de Christo ait :
• Supra hominem humana operabatur. » Et vir-
Binali generationi testimonium perhibet etiam par
tus doloribus vacuus. Athanasius (46) aulem Al-
Mingarellii
(44) Desideratur in codice nomen Zachariæ.
(45) Citat, opinor, Monachus noster Epistolam 4,
ad Cainor, in qua læc exstant verba : Ὑπὲρ
ἄνθρωπον ἐνήργει τὰ ἀνθρώπου· καὶ δηλοῖ Παρθένος
ὑπερφυώς κύουσα. id est : Supra humanam condi
tionem operabatur (Jesus) ea quæ sunt hominis.
Quod declarat Virgo quæ supra naturam parit.
(46) Locum hunc, a verbis, Αθανάσιος δὲ usque
notæ.
ad πληροφορήθη, affert Alratius iu No is ad Eπι
stathii flexaemieron, pag. 286 editionis Lug tunens's
aumi 1629. Ipse tamen legit in suo codice ορθόδοξοι
μιο ὀρθοδόξω; : et ψηλαφηθείσα pro ψηλαφηθεῖτα :
εἰ βουδίν pro ρουβίμ : ac demum επεξεργασάμενος
διὰ τῆς μαρίας pro επεξεργασάμενος διὰ τῆς
μαίας.
•
Digitized by
Google