211
EPIPHANII MONACHI
212
citationi virtutum, et genufexionibus; nam, uι Α ἑαυτὴν τῇ ἀσκήσει καὶ ταῖς γονυκλισίαις· ὡς φησιν
nit Andreas Hierosolymitanus archiepiscopus
Cretæ (68), usque ad hodiernum diem cavitates
genuum ipsius in marmoribus sanctæ Sion osten ·
duntur : et situm reclinationis in lapide, ubi parum
naturalis somni capiebat, prosequebantur honore
et timore omnes homines, et glorificabatur non
solum a fidelibus, sed a Judæis : et nullus Judæorum
princeps, aut Græcorum audebat quid unquam de
illa dicere, aut appropinquare domui, in qua ipsa
manserat. Sion vero, et Gethsemani idlem est.
Multos autem infirmos sanabat, et obsessos a
dæmonibus immundis liberabat: eleemosynas, et
curam in pauperes, et viduas conferebat. Nullus
vero e duodecim apostolis missus est, aut recessit
ab ea quandiu ipsa vixit. Quin et in lapidatione
protomartyris Stephant, quæ contigit septem annis
post Christi Ascensionem, cuncti dispersi sunt
præter illós duodecim. Et habebant Jacobum fra-
trem Domini ut primum (69), et sine ipso nibil
faciebant. Mulieres vero ex diversis provinciis no-
biles cum Deipara erant, aliæ quidem a spiritibus
immundis liberata, aliae vero fidem amplexa (70).
Inter has erat etiam uxor Pauli, ut quidam dicunt,
XXIII. Hippolytus autem Thebanus (71) narrat,
eam vixisse annos omnino 59; nos vero invenimus
cam diutius vixisse. Itaque prædictus Andreas
episcopus Cretæ ex traditione ait, ipsam per-
venisse ad magnam senectutem : at quinquaginta
novem anui non faciunt magnani senectutem. Sed C εννέα ἐτῶν βαθύ γῆρας· οὐκ ἔστιν. Διὰ δὲ τὰς τα
propter perturbationes nemo scripsit res illius;
scilicet ob direptionem Hierosolymæ, quæ contigit
viginti octo annis post Christi Ascensionem; et
apostoli juxta angeli mandatum venerunt in civi-
tatem nomine Pellam ; sic enim ea vocatur. Dio-
nysius vero Areopagita (72) dicit se interfuisse
dormitioni Deiparæ una cum Timotheo, et Hiero-
theo, et aliis. Hi autem erant discipuli Pauli : qui
post sex annos, et dimidium baptizatus est, et
post tres annos cœpit prædicare, et post novem
annos discipulum habuit Dionysium! Ait autem
beatus Paulus, se post viginti annos ascendisse in
Jerusalem secundum revelationem 19 (73); et inve-
nimnus in scholiis (74), cum ab Epheso raptus est D μεν ἐν σχολίοις· τὸ οὖν ἀπὸ Ἐφέσου ἡρπάγη ὁ Παῦ
Ανδρέας ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης,
ὅτι μέχρι καὶ νῦν τὰ κοιλώματα τῶν γονάτων αὐτῆς
ἐν τοῖς μαρμαρίοις τῆς ἁγίας Σιών εἰσιν δεικνύμενα
καὶ ἡ ἀνάκλισις ἐπὶ τοῦ λίθου, ὅπου τὸν φυσικά
ὕπνον μικρὸν μετελάμβανεν, τιμήν τε καὶ φόβον
εἶχεν παρὰ πάντας ανθρώπους, καὶ δόξαν, οὐ μόνον
παρὰ πιστῶν, ἀλλὰ καὶ παρὰ Ἰουδαίων· καὶ οὐδεὶς
ἐτόλμα τῶν Ἰουδαίων ἄρχων ή Ελλήνων λαλῆσας
περὶ αὐτῆς τί ποτε, ἢ προσεγγίσαι τῇ οἰκίᾳ ἔνθα
κατέμενεν· Σιὼν δὲ καὶ Γεθσημανῆ τὸ αὐτό ἐστιν·
Ιάσεις δὲ πολλὰς ἐπιτελοῦσα τοῖς ἀσθενοῦσιν, καὶ
δαιμονιῶντας ἐλευθεροῦσα τῶν ἀκαθάρτων, έλεγ
μοσύνας τε καὶ ἐπιμελείας, εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ
τὰς χήρας. Οὐδεὶς δὲ τῶν δώδεκα ἀποστόλων ἀπο
B
εστάλη η εχωρίσθη αὐτῆς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῆς· ἀλλὰ
καὶ ἐν τῇ λιθοβολίᾳ τοῦ πρωτομάρτυρος Στεφάνου,
Στις γέγονεν μετὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς ἀναλήψεως Χρι
στοῦ, πάντες διεσπάρησαν πλὴν τῶν δώδεκα· καὶ
εἶχον τὸν Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου πρῶτον,
καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐποίουν οὐδέν. Γυναῖκες δὲ ἐν
διαφόρων ἐπαρχιῶν ἦσαν σὺν τῇ Θεοτόκῳ εὐγενείς·
αἱ μὲν, ἐκ πνευμάτων ἀκαθάρτων· ἄλλαι δὲ πίστει
ἐν οἷς ἦν καὶ ἡ γυνὴ Παύλου, ὡς τινες λέγουσιν..
Mingarelli
(68) Desumpta hæc sunt ex Andrea Cretensis
oratione prima in Dormitionem. Deipara pag. 122
et 126. Operum ipsius anno 1634. Parisiis in pres-
sorum.
(69) Nugaretur auctor, nisi de meris urbanitatis
officiis accipiendus esset. Nam potestate, auctori-
tate, jurisdictione, clavium cœlestium possessione
primus
primus sine dubio erat Petrus, princeps aposto-
Jorun a Domino ipso constitutus. Ne Febronii qui-
dem audacia eo devenit, ut Jacobum principem
apostolorum diceret.
(70) Emendatione indigent verba : καὶ μὲν ἐκ
πνευμάτων ἀκαθάρτων, ἄλλοι δὲ πίστει. Quomodo
ipse legerim, vides in mea interpretatione.
(71) Hippolyti Thebani locus, quem citat mona-
chus noster, exstat pag. 47, tom. Ii Operumi S, Hip-
ΚΓ'. Ἱππόλυτος δὲ ὁ Θηβαῖος ἱστορεί, πεντήκοντα.
Εννέα ἔτη τὰ πάντα αὐτὴν σαρκὶ βιοῦν· ἡμεῖς δὲ.
εὑρίσκομεν πλεῖον. ᾿Ανδρέας οὖν ὁ προῤῥηθείς
Επίσκοπος Κρήτης, ἐκ παραδόσεως λέγει εἰς βαθύ.
γῆρας αὐτὴν καταντῆσαι· ἕνεκεν δὲ πεντήκοντα.
ραχὰς οὐδεὶς συνεγράψατο τὰ περὶ αὐτῆς· πάντως
διὰ τὴν ἀνάλωσιν τῆς Ἱερουσαλήμ, ἥτις γέγονεν
μετὰ εἴκοσι ὀκτὼ ἔτη τῆς Χριστοῦ ἀναλήψεως· καὶ
οἱ ἀπόστολοι ἐξάραντες ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ κατ' ἐπι-
ταγὴν ἀγγέλου ἦλθον εἰς πόλιν ὀνόματι Πέλλαν οὕτω
προσαγορευομένην. Διονύσιος δὲ ὁ ᾿Αρεοπαγίτης
λέγει παρεῖναι εἰς τὴν κοίμησιν αὐτῆς μετὰ Τιμο
θέου, καὶ Ἱεροθέου, καὶ ἑτέρων· τούτους δὲ ἐμαθή
τευσεν ὁ ἅγιος Παῦλος, ὅστις μετὰ ἐξ ἥμισυ ἔτη
ἐβαπτίσθη, καὶ μετὰ τρία ἔτη ήρξατο τοῦ κηρύγματ
τος· καὶ μετὰ ἐννέα ἔτη ἐμαθήτευσεν τὸν Διονύσιον..
Λέγει δὲ ὁ μακάριος Παύλος, μετὰ εἴκοσι έτη
ἀνελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα κατὰ ἀποκάλυψιν. Εύρο
nott.
polyti editorum a Fabricio. Cæterum Evodius quo-
que a Nicephoro lib. ut Hist. eccles. cap. 3, citatus
idipsum alirmat de B. Virgine, quod Hippo -
lytus.
(72) Ipsa Dionysii, aut Pseudodionysii verba ex
libro De Divinis nominibus, cap. 3, affert S. An-
dreas Cretensis orat. 4, in Dormitionem Deiparæ,
pag. 124.
(73) In epist. ad Galat. 11, v. 1, ait Paulus :
Deinde post annos quatuordecim iterum ascendi Hie-
rosolymam.
ascendi autem secundum revelationem.
(74) In codice locus hic vitiatus est, ui reor. Le-
gendum forsitan : Ευρομεν ἐν σχολίοις· ὅτε ον
ἀπὸ Ἐφέσου.
Digitized by
Google