213
DE VITA B. VIRGINIS.
218
λος· διὰ τὴν κοίμησιν τῆς Θεοτόκου ηρπάγη. Καὶ A Paulus, ob dormitionem Deipara raptum fuisse. Εt
τὸ εἰρημένον ὑπ' αὐτοῦ πρὸς Κορινθίους· ὅτι "Ωφθη
αὐτοῖς ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ δ
Χριστὸς μετὰ τὴν ἀνάστασιν· εἰς τὴν κοίμησιν
τοῦτο λέγει τῆς ἁγίας Θεοτόκου.
ΚΔ' . Μοναχὸς δέ τις πρεσβύτερος ἐνάρετος εὐλα
βὴς ἔργῳ καὶ λόγῳ διεβεβαιοῦτο λέγων, ὅτι Ασχο-
λουμένῳ μοί ποτε ἐν τούτοις, μιᾷ νυκτὶ ἐπίσταται
τις λέγων μοι, ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπὸ Εφέσου
εἰς τὴν κοίμησιν τῆς Θεοτόκου ἡρπάγη διὰ νεφέλης,
καὶ ἀνῆλθεν. ἕως τρίτης ζώνης τῶν ἄστρων, καὶ
ἀπεκεῖ ἐθεάσατο τὰ πέρατα τοῦ Ὠκεανοῦ καὶ τὸν
παράδεισον. Οτε δὲ ἤκουσεν ἄῤῥητα ῥήματα, την
ὕμνησιν τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἀποστόλων λέγει·
ὅτι οἱ δώδεκα διὰ νεφελῶν παρεγένοντο. Ψεύδεται·
οι γάρ παρόντες ἐκεῖ, Ἰάκωβος, καὶ ᾿Ιωάννης, καὶ
Ματθαῖος, πῶς διὰ νεφελῶν ἦλθον; Ἴσως δὲ οἱ ἀπὸ
μήκοθεν ; Διονύσιος τότε ἐκεῖ παρών, τοῦτο οὐ λέγει
οὐδὲ ἦν ἐκ τῶν δώδεκα προτελευτήσας εἰ μὴ Ἰάκω
βας ὁ ἀδελφὸς Ιωάννου τοῦ Θεολόγου, ὃν ἀνεῖλεν
Ηρώδης, καὶ ᾿Αγρίππας ὁ υἱὸς τοῦ πρώτου Ηρώ
δου ἐκ Μαριάμνης· ὃς καὶ ἐγένετο σκωληκόβρωτος.
Εκ δὲ τῶν λοιπῶν ἁγίων οι προτελευτήσαντες, αἱ
ψυχαὶ αὐτῶν παρεγένοντο πᾶσαι.
ΚΕ΄. Η δὲ ἁγία Θεοτόκος πρὸ δεκαπέντε ήμερων προ
εἶπεν περὶ τῆς ἐξόδου αὐτῆς· καὶ πρὸ τριῶν ἡμερῶν
ἦλθεν ὁ ἄγγελος Γαβριήλ, καὶ ἐμήνυσεν αὐτῇ τὴν ἐξο
δον καὶ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου. Καὶ ἀποστείλασα
προσεκαλέσατο τοὺς ἀποστόλους πάντας· καὶ πολλοὶ
παρεγένοντο πρὸς αὐτὴν, ὥστε γενέσθαι τὴν παρεμ
βολὴν μεγάλην σφόδρα καὶ πολλήν. Εξέθετο αὐτοῖς
καὶ μυστήρια φρικτά, ἅπερ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς διε
τήρει· καὶ τὸν χαιρετισμὸν τοῦ ἀγγέλου, καὶ τὴν
ὀπτασίαν αὐτοῦ, καὶ τὴν πρώην ἐπιφάνειαν, ἣν
προσευχομένης αὐτῆς ἐν τῷ ναῷ ἑώρακεν. Καὶ δια
θήκην ἐποιήσατο, ὡς λέγει ὁ ἅγιος Βαρθολομαῖος ὁ
ἀπόστολος. Ην δὲ τεταπεινωμένη ἐκ τῆς πρώην
ἀσκήσεως, καὶ ὅτε ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς, πᾶσιν ἐφανέ-
βωσεν ἑαυτὸν ὁ Χριστὸς, καὶ ἐκ τῆς αἴγλης τοῦ
φωτός, πάντες ἔπεσον χαμαὶ ἐκ τοῦ φόβου, καὶ
ἐγένοντο ὡσεὶ νεκροί. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Εἰρήνη
ὑμῖν. Οἱ δὲ ἀπὸ τῆς χαρᾶς πάντες ἐῤῥώσθησαν, καὶ
ὑμνήσαντες πρῶτον οἱ ἄγγελοι, καὶ οἱ ἄνθρωποι
ίσταντο ἐννεοί· εἶτα ὕμνησαν οἱ ἀπόστολοι. Καὶ ὡς
ἐπὶ ὕπνον γλυκὺν ἀνοίξασα τὸ στόμα παρέδωκεν τὸ
πνεῦμα τῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ, οὖσα ἐτῶν οβ'. Καὶ πάλιν
ὑμνήσαντες οἱ ἄγγελοι ἀπῆλθον· οἱ δὲ ἅγιοι ἀπόστο
λοι, ὡς λέγει Διονύσιος ὁ ᾿Αρεοπαγίτης ὃς παρῆν,
ὄμνησαν ἴδιον ὕμνον· καὶ οὐχ ἅμα πάντες· ὅθεν
καὶ εἰς τὸν ὕμνον. Ἱεροθέου πάντες ἐθαύμασαν ο
1ª Galat. 11, 2. "I Cor. xv, 6. 16 II Cor. xis, 4.
B
C
D
"
cum dixit scribens ad Corinthios: Apparuit
ipsis plusquam quingentis fratibus simul" Christus
post resurrectionem, de dormitione hoc dicit san-
ctæ Deiparæ.
XXIV. Monachus vero quidam presbyter virtute
præditus, et factis ac verbis pius, asseveravit di-
cens : Cum olim in his occupatus essem, quadamı
nocte, supervenit quidam dicens mihi : Apostolus
Paulus ab Epheso in dormitione Deiparæ raptus
fuit per nubem, et ascendit usque ad tertiam zonanı
stellarum, et inde vidit fines Oceani, et paradisum :
cum vero audivisse` aroana verba dicitur “, hymni
ab angelis et apostolis cantati designantur, quia
duodecim apostoli per nubes advenerant. Sed men-
tituṛ. li enim qui ibi erant præsentes, Jacolus et
Joannes, et Matthæus, quomodo per nubes ve-
nerunt? An forte, qui longe aberant? Dionysius
qui ibi tunc aderat, hoc non dicit: neque ex
duodecim illis antea mortuus quisquam fuerat,
nisi Jacobus fratrer Joannis Theologi, occisus ab
Herode, qui et Agrippa (75) dicitur, allo primi
Herodis ex Mariamne: qui etiam a vermibus con-
sumptus fuit. Aliorum vero sanctorum, qui antea
mortui erant, animæ omnes aderant.
XXV. Sancta vero Deipara quindecim ante diebus
praedixit obitum suum : et tribus ante diebus.
venit angelus Gabriel, et significavit ei obitum et
Domini præsentiam. Et ipsa misit ad invitandos
apostolos omnes, et plerique venerunt ad illam :
adeo ut fieret magnus, valde, et multus concursus.
Exposuit ipsis tremenda mysteria, quæ in corde suo
conservabat, et Salutationem angeli, et ejus vi-
sionem, et primam apparitionem, quam ipsa dumm
oraret in templo, vidit. Εt testamentum fecit (76),
ut ait sanctus Bartholomæus apostolus (77). Erat
autem ipsa ob præteritas asceticæ vitæ perpes -
siones debilitata. Et cum venit hora ejus, Christus
omnibus seipsuni manifestavit : et ob splendorem
lucis omnes in terram ceciderunt præ timore, et
facti sunt velut mortui ; et dixit eis: Pax vobis.
Θmnesque præ gaudio convaluerunt. Ει dum
hymnos prius caperent angeli, homines stabant
muti: deinceps hymnos cantarunt apostoli. Et
ipsa velut dulciter dormiens, aperto. ore, tradidit
spiritum Filio, et Deo, annos 7%, Et angeli hymnos
rursus canentes abierunt. Sancti vero apostoli, ut
dicit Dionysius Areopagita, qui aderat, cantarunt
proprium lyinnum, non vero simul universi. Unde
et bymnum Hierothei admirati sunt cuncti. Et
çantatis hymnis, post funebrem pompam posuc-.
Mingarellii nota.
(75) Lego : Ηρώδης, δ] καὶ ᾿Αγρίππας, υἱός.
(76) B. Maria Virginis testamentum memorat
Joannes Thessalonicensis, oratione in Dormitio-
nem Deipara. Vide Combefsii Notas, pag. 786,
Appendicis ad Historiam hæresis Monothelitarum,
sive Auctarii Novi.
(77) De spuriis libellis S. Bartholomat nomine
confictis agit Fabricius, pag. 340 codicis apocr.
Novi Testam. part. 1.
Digitized by
Google