217
VITA S. ANDREÆ.
218
ἀνδρῶν τὰ περὶ τούτων, ἀπό τε Κλήμεντος Ρώμης A de eis sunt, a Clemente Romano, et Evagrio Si
καὶ Εὐαγρίου Σικελοῦ καὶ Ἐπιφανίου τῆς Κύπρου.
Λέγει γὰρ ἐν τῇ ἀναγραφῇ τῶν ἑβδομήκοντα μαθη-
τῶν, ὅτι ὡς οἱ πρὸ ἐμοῦ παρέδωκαν ἡμῖν· δῆλον
ὅτι ἀγράφως καὶ ἐξ ἱστοριογράφων ἀποκρύφων καὶ
ἐγκωμιαστῶν ἀνδρῶν, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλων παρόδων.
Εγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ὑρκάνοις ἱερέως και
βασιλέως τῶν Ἑβραίων Ἰωνᾶς τις ἐκ φυλῆς τοῦ
Σιμεὼν ἀπὸ κώμης Βηθσαϊδά (ήν ὕστερον ἔκτισε
Φίλιππος ὁ τετράρχης, ὁ υἱὸς 'Ηρώδου Αντιπάτρου),
δς ἔσχε δύο υἱοὺς, Σίμωνα και Ανδρέαν. Πένης
δὲ ἦν πάνυ καὶ ἄπορος. Επιζήσας δὲ χρόνους ίκα-
νοὺς ἐτελεύτησεν, καταλιπὼν τοὺς παῖδας ἐν πτω-
γεία πολλῇ. Οἱ δὲ ἐμίσθωσαν ἑαυτούς. Καὶ ὁ μὲν
Σίμων έγημε την θυγατέρα Αριστοβούλου, ἀδελφοῦ
Βαρνάβου τοῦ ἀποστόλου, καὶ, ὡς φασί τινες, ἐποίησ
σεν υἱὸν καὶ θυγατέρα· ὁ δὲ Ανδρέα; ἐπέδωκεν
ἑαυτὸν τῇ ἁγνείᾳ· οὐδεὶς δὲ αὐτῶν (1) ἐμεμαθήκει
γράμματα, ἀλλ' ἐγένοντο ἁλιεῖς τῇ τέχνῃ. Καὶ τοῦ
Ἰωάννου κηρύττοντος τὸ βάπτισμα, ὁ ᾿Ανδρέας
θεωρῶν αὐτοῦ τὴν ἰσάγγελον πολιτείαν, καὶ τὸ εὐγε
νὲς ζηλώσας ἐγένετο αὐτοῦ μαθητής· τοῦ δὲ Ιωάν-
νου δακτυλοδεικτοῦντος (2) τὸν Χριστὸν καὶ εἰπόν-
της· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρ-
τίαν τοῦ κόσμου, ὁ ᾿Ανδρέας, ἀκούσας καὶ ἰδὼν,
καταλιπών τὸν Ἰωάννην ἠκολούθησε τῷ Ἰησοῦ. Καὶ
ἐνέγκας τὸν ἴδιον ἀδελφὸν ἔδειξεν αὐτῷ τὸν Χριστὸν,
8; μετωνόμασεν αὐτὸν Πέτρον. Τοῦ δὲ Ἰησοῦ ἐξελ-
Φόντος εἰς τὴν ἔρημον πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβή
λου, Πέτρος καὶ ᾿Ανδρέας ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια G
καὶ εἰργάζοντο τὴν ἀλείαν· ὑποστρέψαντος δὲ τοῦ
Ἰησοῦ ἀπὸ τῆς ἐρήμου, ἐκάλεσεν αὐτούς· οἱ δὲ
καταλιπόντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.
Καὶ ὁ μὲν Πέτρος θερμὸς τῷ πνεύματι ἦν πάνυ
καὶ εἰς κοσμικῶν χρειῶν μέριμναν ἐπιτήδειος, ὁ δὲ
Ανδρέας πραὺς καὶ ὀλιγολάλος. Καὶ τῆς πενθερᾶς
Πέτρου τελευτησάσης τὴν γυναῖκα ὁ Πέτρος παρέ-
δωκε τῇ Θεοτόκῳ.
Τοῦ δὲ Χριστοῦ παθόντος, καὶ ἀναστάντος, καὶ
ἀναληφθέντος εἰς οὐρανοὺς, καὶ Ματθία (3) ἀντὶ
Ἰούδα συναριθμηθέντος τοῖς ἕνδεκα ἀποστόλοις,
μετὰ τοῦ ἐκ γενετής χωλοῦ ἴασιν δαρέντες καὶ ἀπο-
λυθέντες οἱ ἀπόστολοι, κατὰ τὴν κέλευσιν τοῦ Διδασ
σκάλου δύο δύο πορεύεσθαι, λαβόντες μεθ᾿ ἑαυτῶν
culo et Epiphanio Cyprio. Ait enim in historica
scriptione de septuaginta discipulis quod sicut qui
ante me fuerint. Tradiderunt nobis ‘. Haud dubium
quin sine scripto, et ex auctoribus apocryphis et
panegyricis viris, sed et ex aliis viatoribus (audierit).
Fuit in diebus Hyrcani sacerdotis et regis Пe-
bræorum, Jonas quidem ex tribu Simeon et oppido
Bethsaida (quod ultimo condidit Philippus tetrar-
cha, filius Herodis Antipatris), qui habuit duos
Alios Simonem et Andream. Pauper autem erat
valde et egens. Cum vixisset autem multis annis,
obiit, pueros in egestate magna relinquens. Qui lo-
caverunt seipsos. Et Simon quidem uxorem duxit
filiam Aristobuli, fratris Barnabæ apostoli, et ut
B
ferunt quidam, Blium habuit et filiam. Andreas
autem castitati se dedit, nullus vero eorum dedi-
cerat litteras, sed facti sunt arte piscateres. Et
Joanne baptismum prædicante, Andreas videns an-
gelicam ejus agendi rationem et recti aemulator,
factus est ejus discipulus, cuin autem Joannes di-
gito indicasset Christum et dixisset : Ecce agnus
Dei, qui tollit peccatum mundi, Andreas audiens et
videns, reliquit Joannem, et secutus est Jesum. Et
cum adduxisset fratrem sunm, ostendit ei Chri-
stum qui cognominavit eum Petrum. Cum autem
exiisset Jesus in desertum ut tentaretur a diabolo,
Petrus et Andreas reversi sunt ad propria, et exer-
cebant piscationem; reversus autem Jesus de de-
serto vocavit eos, qui relictis omnibus secuti sunt
eyin.
•
Et Petrus quidem erat ardentissimus spiritu, et in
mundanarum necessitatum cura sollicitus; Andreas
autem mitis et parviloquens. Et defuncta Petri
socru, uxorem tradidit Petrus Dei Genitrici.
Christo autem passo et redivivo, et sublato in
cœlos, et Matthia loco Judæ annumerato, undecim
apostoli post curationem claudi a nativitate, vir-
gis cæsi et liberati apostoli, secundum præceptum
Domini ut bini ambularent, accipientes secum
Matthiam et Calum et alios discipulos, abierung
Ματθίαν καὶ Γάϊον καὶ ἑτέρους μαθητάς, ἦλθον εἰς D Antiochiam Syria. Et praedicantes verbuin et fa-
᾿Αντιόχειαν τῆς Συρίας. Καὶ κηρύξαντες τὸν λόγον,
καὶ ποιήσαντες θαύματα πολλὰ, καὶ διδάξαντες καὶ
μαθητεύσαντες πολλούς, ἦλθον εἰς Τύανα, πόλιν τῆς
Καππαδοκίας. Καὶ ὑπεδέχθησαν παρὰ Ἰουδαίῳ
ὀνόματι Ονησιφόρῳ. Εἶτα νεκρὸν ἀναστήσαντες καὶ
πολλούς μαθητεύσαντες, κἀκεῖθεν διερχόμενοι τὰς
πόλεις, ἡρμήνευον διαλύοντες τὰς Γραφὰς, καὶ θαν
ματουργοῦντες, καὶ πολλοὺς πείθοντες καὶ βαπτί
ζοντες, καὶ τὰ θεῖα μυστήρια παραδιδόντες, κατῆλο
' Luc. 1, 2.
(1) Αυτόν. Vat.
(3) Δακτύλω δεικτοῦντος. Vat.
cientes prodigia multa, et docentes, et. discipulos
lucrantes multos, venerunt Tyanam, civitatem Cape
padocia. Et hospitati sunt apud Judzun nomine
Onesiphorum. Deinde postquam mortuum susci
tassent, et discipulos multos as^ivissent, exinde
Justrantes civitates, interpretabantur solventes
Scripturas; et prodigia facientes, et multos persua
dentes, et baptizantes, et divina mysteria traden-
tes, venerunt Sinopen civitatem Ponti inter voca-
Varia lectiones.
(3) Ματθίαν. Val
Digitized by
Google