210
EPIPHANII MONACHI
•
220
tos Scythas, sicut ait et ipse Petrus in Epistola ca- A θον εἰς Σινώπην, πόλιν τοῦ Πόντου ἐν τοῖς λεγομέ
νοις Σκύθαις, ὡς καὶ αὐτὸς Πέτρος ἐν τῇ καθολική
Επιστολῇ λέγει Πόντον καὶ Γαλατίαν. Ην δ
Ἰουδαίων πλῆθος πολὺ ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ, ἔχοντες
καθ᾿ ἑαυτοὺς αἱρέσεις πολλὰς, ἄνδρες τὰ ἤθη βάρο
βαροι καὶ ἀνήμεροι, οἳ (4) Ένεκεν τούτου λέγονται
ἀνθρωποφάγοι. Ελθόντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Πέτρος
καὶ ᾿Ανδρέας οὐκ εἰσῆλθον ἐν τῇ πόλει, ἀλλ᾽ εἰς τὸ
ἄκρον τῆς νήσου κατέλυσαν. "Ην δὲ ἔρημος ὡς ἀπὸ
μιλίων τῆς πόλεως ἐξ. Ἐν αὐτῇ δὲ γενόμενοι ἐγώ
το Ἐπιφάνιος μοναχὸς καὶ πρεσβύτερο;, καὶ Ἰάκω
6ος μοναχός, εύρομεν εὐκτήριον τοῦ ἁγίου ἀποστό
λου Ανδρέου καὶ δύο μοναχοὺς πρεσβυτέρους, Θεο-
φάνην καὶ Συμεών, καὶ εἰκόνα τοῦ ἁγίου Ανδρέου,
tholica Poutum et Galatiam. Erat autem Judæorum
multitudo magna in civitate illa, habentes inter se
dissensiones multas, viri moribus barbari et efferi,
qui propter hoc vocantur anthropophagi. Venientes
autem apostoli Petrus et Andreas, non ingressi
sunt civitatem, sed in promontorio insulæ morati
sunt. Erat autem desertum quasi millia sex a civi-
tate. Ad ipsum autem cum pervenissemus, ego qui-
dem Epiphanius monachus et presbyter, et Jacobus
monachus, invenimus Oratorium sancti apostoli
Andreæ, et duos monachos presbyteros, Theopha-
nem et Simeonem; et effigiem sancti Andreæ, mi-
rabilem plane, in marmore caelatam. Et Theophanes
crat annos plusquam septuaginta uatus, qui osten- Β θαυμαστὴν πάνυ, εἰς μάρμαρον ὑλογραφουμένην.
dit nobis cathedras apostolorum, et lapidea dubi-
cul. Εt dixit quia sub Cabalino (Copronymo),
venerunt quidam iconoclastæ volentes statuam
comminuere, et multa tentantes nil potuerunt, sed
potius infrinæ factæ sunt manus eorum. Traditione
autem tenemus, quia vivente adhuc apostoło imago
facta est, et curationes multas operatur.
Cum venissent autem apostoli Petrus et Andreas,
et in finibus morati essent, damones regionis
illius clamaverunt dicentes : Quia discipuli Jesu
venerunt ejicere nos a viris loci bujus. Ex urbe au-
tem quidaın audientes exierunt ad eos. Et populi
venientes afferebant vexatos a dæmone, et laboran-
les morbis insanabilibus. Exeuntes autem apostoli G
ad eos, vocabant dicentes: Viri, ut quid habetis
sectas multas, Hebræi cum sitis, et non ambulatis
in lege Moysi omnes, credentes iis quæ scripsit
ipse et tradidit? Ea enim nos prædicamus. Quem
enim dicitis prophetam venturum, ipsum nós vidi-
mus et misit nos prædicare in nomine ejus pœni-
tentiain et remissionem peccatorum omni mundò,
abstinentes ab omni scelere, et baptizatos in no-
mine ejus. Cum autem verbis multis populuin con-
Armassent et illuminassent Judæos et Græcos, al
his qui in fide manere spoponderant manus ¡m-
posuissent, et ægrotos sanassent, dimiserunt eos.
Et venientium multos baptizaverunt in nomine Pa-
tris et Filii et Spiritus sancti, et participes fecerunt
eos divinorum Christi mysteriorum.
Cum autem ablisset Matthias in civitatem propter
aliquam necessitatein, manus injicientes in eum
conjecerunt in carcerem tribus diebus, volentes po-
stridie interficere eum. Andreas autem descendens
de monte per noctem, venit ad custodiam; porta
autem carceris ultro aperta est ei. Adducens autem
D
Καὶ ὁ Θεοφάνης ἐτῶν ἦν ἐπέκεινα τῶν Δ', ὃς ἔδει
ξεν ἡμῖν τὰς καθέδρας τῶν ἀποστόλων καὶ τὰς
ἀνακλίσεις ἐπὶ λίθων. Καὶ ἔλεγεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ Και
βαλίνου (3) ἦλθόν τινες εικονομάχοι θέλοντες ξέσαι
τὴν εἰκόνα. Καὶ πολλὰ μηχανησάμενοι οὐδὲν ἴσχυ-
σαν, μᾶλλον δὲ καὶ ἐκρατήθησαν αἱ χεῖρες αὐτῶν.
Παράδοσιν δὲ ἔχομεν, ὅτι ἔτι ὄντος τοῦ ἀποστόλου
ἡ εἰκὼν ἐγράφη. Ποιεῖ δὲ ἰάσεις πολλάς.
Ελθόντων δὲ τῶν ἀποστόλων Πέτρου καὶ Ἀν
δρέου καὶ καταλυσάντων εἰς τὸ ἄκρον (β), εὐθέως·
οἱ δαίμονες τῆς χώρας εκείνης εβόησαν λέγοντες,
ὅτι Οἱ τοῦ Ἰησοῦ μαθηταὶ ἦλθον διώξει ἡμᾶς ἀπὸ
τῶν ὧδε. Ἐκ δὲ τῆς πόλεως ἀκούσαντες ἐξῆλθον
πρὸς αὐτούς. Οἱ δὲ λαοὶ συνερχόμενοι ἔφερον δαι-
μονιῶντας καὶ νοσοῦντας ἀνίατα. Εξελθόντες δὲ οἱ
ἀπόστολοι πρὸς αὐτοὺς παρεκάλουν λέγοντες· Ανα
δρες, διατί έχετε δόξας πολλάς, Εβραίοι ὄντες, και
οὐ στοιχεῖσθε τῷ νόμῳ Μωσέως οι πάντες, πιστεύον
τες ἅπερ αὐτὸς ἔγραψε καὶ παρέδωκεν; Αὐτὰ γὰρ
ἡμεῖς κηρύττομεν ἐν γὰρ λέγετε προφήτην ανα
στησόμενον, τοῦτον ἡμεῖς ἑωράκαμεν· καὶ ἀπὸ
έστειλεν ἡμᾶς, κηρύξαι ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετά-
νοιαν καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν παντὶ τῷ κόσμῳ, ἀπεχο
μένους πάσης ῥᾳδιουργίας καὶ βαπτιζομένους εἰς τὸ
ὄνομα αὐτοῦ. Πολλοῖς δὲ λόγοις τὸν λαὸν στηρίξαν
τες καὶ φωτίσαντες Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας, καὶ
συνθεμένοις ἐμμένειν τῇ πίστει χεῖρας ἐπιθέντες,
καὶ τοὺς νοσοῦντας Ιασάμενοι, ἀπέλυσαν αὐτούς.
Καὶ τῶν συνερχομένων πολλοὺς ἐβάπτισαν εἰς τὸ
ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύ
ματος, καὶ μετέδωκαν αὐτοῖς τοῦ Χριστοῦ τῶν θείων
μυστηρίων.
Κατελθόντος δὲ τοῦ Ματθία εἰς τὴν πόλιν διά τινα
χρείαν, οἱ Ἰουδαῖοι κρατήσαντες αὐτὸν ἔθεντο εἰς
φυλακὴν τρεῖς ἡμέρας, βουλόμενοι τῇ ἐπαύριον
ἀνελεῖν αὐτόν. Ὁ δὲ Ανδρέας κατελθὼν ἀπὸ τοῦ
ὅρους διὰ τῆς νυκτὸς ἦλθεν εἰς τὴν φυλακήν·
δὲ πύλη τῆς φυλακῆς αὐτομάτως ήνοίχθη αὐτῷ.
Varia lectiones.
Pron. of textui inserendum erat. Apest a
cod. Vat.
(3) Constantinum Copronymum intelligit. Τῷ γ'
ἔτσι ἐτέχθη τῷ βασιλεῖ Λέοντι υἱὸς δυσσεβέστατος
και του Αντιχρίστου πρόδρομος, Κωνσταντίνος ὁ Κα-
Γαλίνος. Cedrenus in Compend. Histor. p. 452 C.
ed. Parisien. a. 1647.
(6) Τὸ ἄκρος. Vat.
Digitized by
Google