243
EPIPHANII MONACHI
244
B
i
Simon autem et Andreas abierunt in Salaniam, et 4 καὶ ποιῶν θαύματα πολλά. Ο δὲ Σίων καὶ Αν
autem
in civitatem Phustam. Et multa prodigia cum fe-
cissent, et multos docuissent, abierunt in Abag-
giam. Et ingredientes Sebastopolim magnam,
docuerunt verbum Dei. Andreas autem, relicto ibi
Simone, abiit ipse cum discipulis in Zecchiam.
Zecchii autem rudes homines et barbari, et usque
nunc increduli dimid:i. Andream autem erant in-
terfecturi, nisi vidissentjegestatem ejus et mansue-
tudinem et studium. Cæterum relinquens eos, adiit
Sagdæos superiores. Viri autem dociles et mites,
et cum gaudio susceperunt verbum. Et venit
Bosporum civitatem prope mare, quam et ipsi at-
tigimus. Et ii videntes prodigia quæ faciebat, et
divinitus inspiratum verbum, cito crediderunt, ut
ipsi nobis narraverunt. Ostenderunt autem nobis
arcam nomen habentem inscriptum Simonis apo-
stoli, contumulatam ad fundamenta templi San-
clorum Apostolorum amplissimi, reliquias haben-
tem. Et dederunt nobis ex eis. Est et aliud sepulcrum
Nicopsi Zecchia, titulum habens Simouis Cana-
nitæ, et ipsum habens reliquias. Andreas autem a
Bosporo venit Thendesiam civitatem, viris nmune-
rosam, philosophiæ deditam, regem babentem
Sarmatau. Pauci autem ex eis crediderunt, et
relinquens eos abiit Chersonem, ut ipsi nobis nar-
raverunt. Theudesia autem hodie nec vestigium
hominis in se habet. Facile circumventa gens
Chersacum, et usque hodie fortes contra fidem,
deceptores, et omni vento circumducti. Andreas C
autem mansit apud eos compluribus diebus. et
reversus est Bosporum, et invento Chersaimo navi,
transiit Sinopem. Et post paucos dies, confirmatis
illis, constituit episcopum Philologum.
δρέας ἀπῆλθον εἰς Σαλανίαν καὶ εἰς Φοῦσταν πόλιν.
Καὶ πολλὰ θαύματα εργασάμενοι καὶ πολλούς
μαθητεύσαντες ἀπῆλθον εἰς Αβασγίαν. Καὶ εἰσελθόν
τες εἰς Σεβαστόπολιν την μεγάλην ἐδίδαξαν τὸν
λόγον τοῦ Θεοῦ. Ὁ δὲ ᾿Ανδρέας καταλείψας τὸν
Σίμωνα ἐκεῖ, σὺν μαθηταῖς αὐτὸς ἐξῆλθεν εἰς
Ζηκχίαν. Οἱ δὲ Ζηκχοὶ σκληροὶ ἄνθρωποι καὶ βάρο
βαροι καὶ ἕως τοῦ νῦν ἄπιστοι ἡμίσεις. Εμελλον
δὲ τὸν ᾿Ανδρέαν φονεύειν, εἰ μὴ ἑώρων τὴν ἀκτη-
μοσύνην καὶ τὸ πρᾶον καὶ τὴν ἄσκησιν αὐτοῦ. Καὶ
λοιπὸν ἀφεὶς αὐτοὺς κατῆλθεν εἰς Σουγδαίους τοὺς
ἄνω. Οἱ δὲ ἄνθρωποι εὐπειθεῖς καὶ ἡμεροι, καὶ μετὰ
χαρᾶς ἐδέξαντο τὸν λόγον. Καὶ ἦλθεν εἰς Βόσπορον,
πόλιν πέραν τοῦ πόντου, εἰς ἣν καὶ ἡμεῖς ἐφθάσα
μεν. Κἀκεῖνοι θεωρήσαντες τα θαυμάσια ἃ ἐποίει,
καὶ τὸν θεόπνευστον λόγον, ταχὺ ὑπήκουσαν, ὡς
αὐτοὶ ἡμῖν διηγοῦντο. Έδειξαν δὲ ἡμῖν λάρνακα
ἐπιγραφὴν ἔχουσαν Σίμωνος ἀποστόλου εἰς θεμέλια
κεχωσμένην ναοῦ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων πάνυ
μεγάλου, ἔχουσαν λείψανα. Καὶ ἔδωκαν ἡμῖν ἐξ
αὐτῶν. Ἔστιν δὲ καὶ ἕτερος τάφος εἰς Νίκοψιν
τῆς Ζηκχίας ἐπιγραφὴν ἔχων Σίμωνος Κανανίτου,
καὶ αὐτὸς ἔχων λείψανα. Ο δὲ Ανδρέας ἀπὸ Βοσπόρου
κατῆλθεν εἰς Θευδέσιαν τὴν πόλιν, πολύανδρον καὶ
φιλόσοφον, ἔχουσαν βασιλέα Σαυρομάτην. Ολίγοι
δὲ ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν. Καὶ καταλιπών αὐτοὺς
ἀπῆλθεν εἰς Χερσῶνα, ὡς αὐτοὶ ἡμῖν διηγήσαντο.
Ἡ δὲ Θευδέσια σήμερον οὐδὲ ἴχνος ἀνθρώπου ἐν
αὐτῇ ἔχει. Εὐπερίστατον δὲ ἔθνος, οἱ Χέρσακες,
καὶ ἰσχυροί μέχρι τῆς σήμερον πρὸς πίστιν, ψεῦσται
καὶ παντὶ ἀνέμῳ περιφερόμενοι. Ο δὲ ᾿Ανδρέας,
ποιήσας παρ' αὐτοῖς ἡμέρας ἱκανάς, ὑπέστρεψεν εἰ;
Βόσπορον, καὶ εὑρὼν πλοῖον Χερσαχινὸν ἐπέρασεν
εἰς Σινώπην. Καὶ ποιήσας ὀλίγας ἡμέρας καὶ ἐπιστηρίξας αὐτοὺς κατέστησεν αὐτοῖς ἐπίσκοπον τὸν
Φιλόλογον.
Et sic confirmans Ecclesiam, pervenit Byzan- Καὶ οὕτως ἐπιστηρίζων τὰς ἐκκλησίας κατῆλθεν
tium : tunc autem florebat Argyropolis. Constituit εἰς τὸ Βυζάντιον· τότε δὲ ἡ Αργυρόπολις ήνθει.
eis Stachyn episcopum, et in arce Byzantiua dedi. Κατέστησε δὲ αὐτοῖς τὸν Στάχυν ἐπίσκοπον, καὶ εἰς
cavit oratorium beatæ Dei Genitricis, quod usque τὴν ἀκρόπολιν τοῦ Βυζαντίου καθιέρωσεν εὐκτήριον
hodie exstat. Exinde abiens venit Heracleam τῆς ἁγίας Θεοτόκου, ὅ ἐστι μέχρι τῆς σήμερον.
Thraciæ. Et post dies aliquot abiit. Percurrens Ἐκεῖθέν τε ἐξελθὼν κατῆλθεν εἰς Ηράκλειαν τῆς
autem civitates Macedonia, docens, exhortans et Θράκης. Καὶ ποιήσας ἡμέρας τινὰς ἐξῆλθεν. Περ
sanans, ædificans quoque ecclesias et dedicans ριερχόμενος δὲ (44) τὰς πόλεις τῆς Μακεδονίας δια
altaria, et ungens sacerdotes, venit Peloponnesum δάσκων, παρακαλῶν καὶ ἰώμενος, κτίζων τε ἐκκλη-
usque Patras, sub Ægcate Patrarum proconsule. Ο σίας καὶ καθιερῶν θυσιαστήρια καὶ χρίων ἱερεῖς
Ingressus est autem Andreas cum discipulis
suis, et excepit eos vir Sosius nomine, queni sa-
navit Andreas lethali infirmitate. Peragrans autem
civitatem, vidit hominem projectum in stercore
paralyticum: et progressus ad eum Andreas, et
dans ei manum erexit per invocationem Christi.
Et hoc per famam vulgato, Maximilla proconsulis
uxor misit ſidam suam Ephidamiam, idoneam ad
D
κατῆλθε μέχρι Πελοποννήσου ἐν Πάτραις, ἐπὶ Δι
γεάτου ἀνθυπάτου Πατρῶν.
Εἰσῆλθε δὲ ὁ ᾿Ανδρέας μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,
καὶ προσελάβετο αὐτοὺς ἀνὴρ ονόματι Σώσιος, ἂν
Ιάσατο 'Ανδρέας ἀπὸ ἀσθενείας θανατικής. Διερχό
μενος δὲ τὴν πόλιν εἶδεν ἄνθρωπον ἐῤῥιμένον ἐπὶ
τῆς κοπρίας παραλελυμένον· καὶ προσελθὼν αὐτῷ
ὁ ᾿Ανδρέας, δούς τε αὐτῷ χεῖρα ἀνέστησε τῇ ἐπι-
κλήσει τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τούτου διαφημισθέντος
Μαξιμίλλα, ἡ γυνὴ ἀνθυπάτου, ἔπεμψε την πιστήν
Variæ lectiones.
(44) Δὲ addidi, quo expeditius sermo procedat. Abest a cod. Vat.
Digitized by
Google