215
VITA S. ANDREÆ.
246
αὐτῆς Ἐφιδαμίαν (45), ἱκανὴ οταν ἰδεῖν καὶ A videndum et loquendum et audiendum Andream.
λαλῆσαι καὶ ἀκοῦσαι τοῦ ᾿Ανδρέου. Ελθοῦσα δὲ ἡ Abiens autein Ephidamia occurrit Sosio, Andreæ
Εφιδαμία κατήντησε τὸν Σώσιον, μαθητήν του discipulo, apud quem hospitabatur. Qui docuit eam,
Ανδρέου, πρὸς ἐν ἐξενίζετο. Ὁ δὲ κατήχησεν αὐτὴν verbum Dei, et propriam curationem, et adduxit
τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἰδίαν ἴασιν, καὶ εἰσήγα- eam ad Andream. Et procidens ad pedes ejus, au-
σεν αὐτὴν πρὸς τὸν ᾿Ανδρέαν. Καὶ πεσοῦσα εἰς τοὺς divit verba illius, et nuntiavit dominæ suæ. Post
πόδας αὐτοῦ ἤκουσε τῶν λόγων αὐτοῦ· καὶ ἀπήγε dies aliquot, infirmata est Maximila uxor procon-
γειλε πρὸς (46) τὴν κυρίαν αὐτῆς. Μεθ᾿ ἡμέρας δέ sulis. Et medicis laborem recusantibus, sciens illa
τινας ἠσθένησε Μαξιμίλλα, ἡ γυνὴ τοῦ ἀνθυπάτου. misit Ephidamiam, et advocavit Andream. Qui
Καὶ τῶν ἰατρῶν ἀποκαμόντων ἀπογνωσθεῖσα ἀπέ. senit ad eam cum discipulis suis. Et ingrediens
στειλε τὴν Ἐφιδαμίαν καὶ προσκαλεῖται τὸν ᾿Αν- domum, invenit proconsulem tenentem gladium,
δρέαν. Ο δὲ συνῆλθεν αὐτῇ μετὰ τῶν μαθητῶν et exspectantem uxoris suæ obitum, volentem
· αὐτοῦ. Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν εὗρε τὸν ἀνθύ- seipsum interficere, commoriturum el. Andreas
πατον κρατοῦντα μάχαιραν καὶ ἐκδεχόμενον τὸν autem benigna voce dixit ei : Converte gladium,
θάνατον τῆς ἑαυτοῦ γυναικός, βουλόμενον (47) ἑαυτὸν fili, in locum suum, et invoca Deum cœli et terræ
B
ἀνελεῖν, συνθνηξόμενον αὐτῇ. Ὁ δὲ Ανδρέας credens ei. Comminatus est autem febri dicens :
τραείᾳ τῇ φωνῇ εἶπε πρὸς αὐτόν· 'Απόστρεψον Recede ab ea, febris. Et imposuit illi manus, et
τὴν μάχαιραν, τέκνον, εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, καὶ statim sudavit, et post aliquantulum postulavit
ἐπικάλεσαι Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς cibum, et confestim surrexit. Quod videntes multi
γῆς πιστεύσας αὐτῷ. Ἐπετίμησε δὲ τῷ πυρετῷ crediderunt. Ægeales autem accessit ad Andrean
λέγων· Απόστηθι ἀπ' αὐτῆς, ὁ πυρετός. Καὶ ἐπέθη- velut ad medicum; erat enim Græcus, et nolebat
κεν ἐπ' αὐτῇ τὰς χεῖρας, καὶ εὐθέως δρωσεν· καὶ audire verbum Dei. Dabat autem ei quasi mille
μετ' ὀλίγον ἐζήτησε φαγεῖν, καὶ παραχρῆμα ηγέρθη. aureos dicens: Accipe mercedem tuam. Qui non
Τοῦτο θεωρήσαντες πολλοὶ ἐπίστευσαν. Ὁ δὲ accepit dicens : Nos donum accepimus, donum
Αἰγεάτης ὡς ἰατρῷ προσείχε τῷ ᾿Ανδρέᾳ· ἦν γὰρ damus; sed potius offer teipsum Deo, si potes. Et
Ελλην, καὶ οὐκ ἤθελε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούειν. inde exeuntes, portabant Andream, crat enim
Εδίδου δὲ αὐτῷ ὡς χιλίους χρυσοῦς εἰπών · Λάβε
senex. Et vidit quemdam in porticu jacentem, et
τὸν μισθόν σου. Ὁ δὲ οὐκ ἀπεδέξατο (48) εἰπών· eleemosynam petentem, et tempora multa haben-
Ἡμεῖς δωρεὰν ἐλάβομεν, δωρεάν δίδομεν. Προσ- tem in paralysi. Et ait illi Andreas: Sanat te
ένεγκε δὲ μᾶλλον, εἰ δύνασαι, σεαυτὸν τῷ Θεῷ. Jesus Christus. Et præbuit illi manum ; confestim
Ἐκεῖθεν τέ ἐξελθόντες ὑπεβάσταζον τὸν ᾿Ανδρέαν· autem sanus factus est vir, et currebat per mediam
ἦν γὰρ πρεσβύτης. Καὶ ὁρᾷ τινα εἰς τὸν ἔμβολον civitatem, ostendens seipsum et laudans Deum.
κατακείμενον καὶ προσαιτοῦντα, ὅστις εἶχε χρόνους Et procedens inde, vidit hominem cum muliere et
πολλούς παραλυτικῶς (49). Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Αν puero cæcos. Et tetigit oculos eorum, et cito vide-
δρέας· ᾶται σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός. Καὶ ἔδωκεν runt, et sequebantur eum laudantes Deum, et
αὐτῷ χεῖρα· εὐθέως δὲ ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, gratias illi agentes. Videntes autem turbæ com-
καὶ ἔτρεχε διὰ μέσης τῆς πόλεως, δεικνύων ἑαυτὸν motæ sunt admirantes, et multi crediderunt. Et
καὶ δοξάζων τὸν Θέον. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν orant eum ut ad portum veniat, quia unus senex
ἄνδρα μετὰ γυναικὸς καὶ παιδίου τυφλούς. Καὶ nobilis lepra afficiebatur, et non ferentes fœelorem
ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ εὐθέως ἀνέβλεψαν, ejus, posuerunt eum super stercus : et nemo po-
καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ δοξάζοντες καὶ εὐχαριστοῦντες test appropinquare el, sed quando afferunt ci
τὸν Θεόν. Θεωροῦντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο cibum, nasum tenentes, citius recedent. Audiens
θαυμάζοντες, καὶ πολλοὶ ἐπίστευον. Καὶ παρακα hæc Andreas, et misericordia motus, abiit ad eum ;
λοῦσιν αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς τὸν λιμένα, ὅτι τις τῶν
secuti sunt autem et alii multi ex plebe. Andreas
ἀρχαίων εὐγενὴς ἐλεπρώθη· καὶ μή φέροντες τὴν accedens ad eum dixit: Sanat te Jesus Christus.
δυσωδίαν αὐτοῦ ἔθηκαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κοπρίας· καὶ surge. Et confestim surrexit sanus. Et accipiens
οὐδεὶς αὐτῷ πλησιάσαι δύναται, ἀλλ' ὅταν προσφέ eum lavit in mari; et facta est caro ejus sicut caro
ρωσιν αὐτῷ τὴν τροφὴν, τὰς ῥῖνας αὐτῶν κρατοῦν- parvuli et mundatus est. Andreas autem ait ei :
τες, ταχέως ἀναχωροῦσιν. Ακούσας δὲ ταῦτα ὁ Circumda tibi vestimentum tuum, et ablue culpas
Ανδρέας καὶ σπλαγχνισθεὶς ἀπῆλθε πρὸς αὐτόν· tuas credens Christo. Et baptizatus, gratias agens,
συνῆλθον δὲ καὶ ἄλλοι ἐκ τοῦ λαοῦ πολλοί. Ο
δὲ ᾿Ανδρέας ἐγγίσας αὐτῷ λέγει· Ιᾶται σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός· ἀνάστα. Καὶ εὐθέως ἀνέστη ὑγιής.
Καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔλουσεν εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἐγένετο ἡ σὰρξ αὐτοῦ ὡσεὶ παιδαρίου
μικροῦ, καὶ ἐκαθαρίσθη. Ὁ δὲ Ανδρέας εἶπεν αὐτῷ · Περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου καὶ ἀπόλουσαι τὰς ἁμαρτ
τίας σου, πεπιστευκώς τῷ Χριστῷ. Καὶ βαπτισθεὶς εὐχαριστῶν ἠκολούθει.
C
D
"
secutus est eum.
•
Varia lectiones.
(45) Ει Εφιδάμα οι Εφιδαμία in cod. nuncu-
patur.
(46) Πρός addendum erat. Non est in cod.
(47) Βουλόμενος Vat.
"
(48) Ὁ δὲ οὐ κατεδέξατο Vat.
(49) Παραλυτικός Vat.
Digitized by
Google