249
VITA S. ANDREE.
B
250
ad Maximillam conjugem suam : Obtempera mihi,
dormi mecum, secus autem cruci tradam decepto-
rem tuum. Ipsa. autem non ferente eum, compre
hensum Andream conjecit in carcerem. Maximilla
autem abiit ad eum, et discebat ab eo tribulatio-
nes pati in his enim vere ostenditur fidei frmi-
tas. Sciens autem proconsul quod et fratres veni..
rent ad eum, turbatus est et hit Maximillæ : Siqui-
dem converterit te senex ille ut concumbas mihi,
Hiberum eum dimitto; sin autem ambos festinan-
ter perdam. Veniens autem ad carcerem Maximilia
nuntiavit Andrea cunctos sermones viri sul. AΠΟ
dreas autem confirmavit eam in timore Dei, et at
carnis curam non faceret in desiderio, dicens ei :
Ad modicum ɛustine, ut in æternum gaudeas. Et
mihi gaudium est mortem Domini mel tolerare, et
esse cuin eo. Quæ abiens nuntiavit viro quia Morte
subeo, potius quam a castitate mea deficiam. Ut
audivit proconsul verba hac, ira accensus est, et
vadens ad carcerem munivit eum, claustra et ve-
cles ponens, signans eum aunulo suo, custodes
quoque constituens. Et fratres cum Stratoche et
Maximilla in profunda nocte venerunt ad eum, et
pulsentibus eis fotis, sciens Andreas signum erucle
fecit ab inius, et statim porta omnes aperta sunt,
et custodes timore perculsi sunt. Ait autem An-
dreas : Non enim resciet proconsul. Venientes su-
tem fratres accenderunt lucérnas. Et multa cum
eis locutus, impertitus est eis sacrosancta myste
ria, et Stratoclem ordinavit episcopum, et tradidit
ei canonem psalmodim matutinæ et vespertinæ, et
sacri baptismatis, et omnem ritum, et osculana
omnes dimisit eos', et rursus facto eodem crucis
signo, porta clausa sunt. curn sigillis.
& οἶκός σου τῷ Θεῷ τοῦ 'Ανδρέου. προσῆλθον καὶ ἀγ- Δ. tatem servare promiserunt. Tunc proconsul dixit
·νεύειν καθωμολόγησαν. Τότε ὁ ἀνθύπατος εἶπε πρὸς
Μαξιμίλλαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ · Πείσθητί μοι, κάθε
ευδέ μοι, καὶ ἔσο κυρία πάντων τῶν ἐν τῷ οἴκῳ
μου· εἰ δὲ μὴς σταυρῷ παραδίδωμι τὸν ἡ ἁπατής
σαντά σε. Ταύτης δὲ μὴ ἀνασχομένης αὐτοῦ, συλ-
λαβόμενος τὸν ᾿Ανδρέαν ἔθετο αὐτὸν ἐν τῇ φυλακή.
Ἡ δὲ Μαξιμίλλα ἀπῄει πρὸς αὐτὸν καὶ ἐδιδάσκετο
ὑπ' αὐτοῦ ὑπομένειν τὰς θλίψεις· ἐν ταύταις γὰρ
ἡ ἐπίδειξις τῆς βεβαίας πίστεως ἐπιδείκνυται.
Γνοὺς δὲ ὁ ἀνθύπατος, ὅτι καὶ οἱ ἀδελφοὶ συνέρχον
ται πρὸς αὐτὸν, έταράχθη καὶ εἶπε τη Μαξιμίλλη -
Εἰ μὲν ἐπιστρέψει σε ὁ γέρων ἐκεῖνος συγκαθεν
δῆσαί μας, ἀπολύω αὐτόν· εἰ δὲ μή, διὰ τάχους
ἀπολέσω. (53) ἀμφοτέρους, Ελθοῦσα δὲ εἰς τὸ δεσ
μωτήριον ἡ Μαξιμίλλα ἀπήγγειλε τῷ ᾿Ανδρέᾳ πάνω.
τας τοὺς λόγους τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς. Ο & Ανδρέας
μᾶλλον ἐστήριξεν αὐτὴν εἰς τὸν φόβον, τοῦ Θεοῦ,
καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθαι εἰς ἐπιθυμίαν,
λέγων αὐτῇ · Πρὸς ὀλίγον υπόμεινον, ἵνα αιωνίως
χαρῇς. Καὶ ἐμοὶ δὲ χαρὰ ἐστι, τὸν θάνατον τοῦ
Κυρίου μοῦ ἀπενέγκασθαι, καὶ σὺν αὐτῷ εἶναι. 'Η δὲ
ἐλθοῦσα ἀπήγγειλε τῷ ἀνδρὶ, ὅτι Τοῦ θανάτου ὀρέγομαι
μᾶλλον (54) ἢ τὴν σωφροσύνην μου προδοῦναι. Ότε δὲ
ἤκουσεν ὁ ἀνθύπατος τους λόγους τούτους, ἐξῆψεν αὐτὸν
ἡ ὀργὴ, καὶ ἀπελθὼν εἰς τὸ δεσμωτήριον ήσφαλίσατο
αὐτὸν, κλεῖθρα και μοχλούς περιθεὶς καὶ σφραγί
σας τῷ ἰδίῳ δακτυλίῳ, παραστήσας καὶ φύλακας.
Καὶ (55) οἱ ἀδελφοὶ σὺν τῷ Στρατοκλεῖ καὶ τῇ Μα-
ξιμίλλη βαθείας νυκτός παρεγένοντο πρὸς αὐτόν· καὶ
κρουσάντων αὐτῶν ἔξω, γνοὺς ὁ ᾿Ανδρέας ἐσφρά·
γισεν ἔσωθεν, καὶ εὐθέως αἱ θύραι πᾶσαι ανεώχθη-
σαν (56), καὶ οἱ φύλακες τῷ φόβῳ ἔπτηξαν. Ο δὲ
Ανδρέας εἶπεν· Οὐ γὰρ μὴ γνῷ ὁ ἀνθύπατος. Οἱ δὲ
ἀδελφοὶ συνελθόντες ἀνῆψαν λαμπάδας. Καὶ πολλὰ
αὐτοῖς ὁμιλήσας μετέδωκεν αὐτοῖς τῶν ἀχράντων μυστηρίων, καὶ τὸν Στρατοκλῆν ἐχειροτόνησεν επί
σκοπον, καὶ παρέδωκεν αὐτῷ τὸν κανόνα τῆς ψαλμωδίας τοῦ ἄρθρου καὶ τῶν ἑσπερινῶν καὶ τῶν
Αγίων βαπτισμάτων καὶ πᾶσαν ἀκολουθίαν, καὶ ἀσπασάμενος πάντας ἀπέλυσεν αὐτούς. Καὶ πάλιν.
σφραγίσας τὸ αὐτὸ αἱ θύραι εκλείσθησαν σὺν ταῖς σφραγίσιν.
Ὁ δὲ ἀνθύπατος τῆς μὲν γυναικὸς ἐφείσατο διὰ
τοὺς συγγενεῖς αὐτῆς, ὅτι ἐφοβεῖτο αὐτοὺς, τὸν δὲ
Ανδρέαν παρέδωκεν, ἵνα σταυρωθῇ. Εκέλευσε δὲ,
μὴ ἤλοις αὐτὸν ἐμπαρῆναι, ἀλλὰ σχοινίοις δεθέντα
τανύσαι πρὸς περισσοτέραν τιμωρίαν, ὅπως ἀποκα
των επιστρέψει την Μαξιμίλλαν συγκαθευδῆσαι
ὐτῷ.
Διεδόθη τοίνυν ή τοιαύτη φήμη ἐν ὅλαις ταῖς Πά
ραις διαβρωμένη, ὡς ὁ δίκαιος καὶ δοῦλος Χριστοῦ, δν
Αιγεάτης δέσμιον κατείχεν, πορεύεται τιμωρηθησόμε-
νος. Ομοθυμαδὸν δὲ πάντες ἐπὶ τὴν θέαν συνέτρεχον,
κατὰ τοῦ ἀνθυπάτου ἀγανακτοῦντες διὰ τὸ ἀνόσιον
τῆς κρίσεως. ὡς δὲ διήγον αὐτὸν πρὸς τὸν τῆς τε
λειώσεως οἱ δήμιοι τόπον, τὸ κελευσθὲν ἀποπλη-
ρῶσαι, τὸ τηνικαῦτα ὁ Στρατοκλῆς πυθόμενος τὸ
συμβάν, δρομαίος καταλαμβάνει, καὶ ὁρᾷ τὸν μας
55) Απολεύσω Val.
34) Adjunxi μάλλον, quod in cod. deest.
ς
D
'
"
Proconsul autem pepercit uxori saæ, propter
parentes ejus, quia timebat eos, Andream autem
tradidit ut crucifigeretur. Jussit autem ut clavis
non confligeretur, sed funibus alligatus extendere
tur ad majorem pœnam', ut viribus fractus Mazių
millam converteret ad accumbendum sibi.
Diffusa est igitur ſama hæc in universa Patra-
rum civitate proclamata, quia justus et servus:
Christi quem Ægeates captivum tenebat, vadis
poena plectendus. Omnes autem unanimiter in
viam cucurrerunt, indignantes proconsuli propter
injustitiam sententiæ. Cum autem eum ad suppli-
cii locum ducerent lictores, ut jussa complerent.
tunc audiens Stratocles qua acciderant festious s0-
pervenit, et vidit beatum vi tractum & earpielbas
Varia lectiones.
(55) Kal addidi, in cod. non exstat.
(55) Ηνεώχθησαν Κal.
Digitized by
Google