253
. VITA S. ANDREÆ.
B
251
sed
τῆς αὐτοῦ βρώσεως απατηθέντας ανακαλεσάμενος A deinceps facias fatigatum in multis; venio ad te
καὶ πρὸς ζωὴν ἐπαναγαγὼν τὴν ἀρχαίαν. Χαίροις, quam cognoscebam. Et hacc dicens beatus Andreas,
ὦ σταυρό· καὶ γὰρ χαίροις ὄντως· εὖ οἶδα και stans adhuc super terram, et attente aspiciens in
ἀναπαυόμενόν σε (62) λοιπὸν ἐκ πολλοῦ κεκμηκότα, crucem, ascendit in eam, hortatus astantes fratres
ἔχω ἐπὶ σὲ, ὅν ἐπιστάμην. Καὶ εἰπὼν ταῦτα ὁ μα ut vocarent lictores ad faciendum quæ sibi impe-
κάριος Ανδρέας, ἑστὼς ἔτι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἀτενὲς rata fuerant: erant enim a longe stantes. Quidam
ὁρῶν εἰς τὸν σταυρὸν, ἀνῆλθεν ἐπ' αὐτὸν, ἐπιτρέψας venientes, ligaverunt pedes ejus tantum, nec ner-
τοῖς ἑστῶσιν ἀδελφοῖς, φωνῆσαι τοὺς δημίους, τοῦ vos quidem præcidentes, quia sic præscriptum erat
ποιῆσαι τὰ κελευσθέντα αὐτοῖς· ἦσαν γὰρ πόρρωθεν eis a proconsule. Exinde enim putabat miser, ma-
ἑστηκότες. Οἵτινες ἐλθόντες μόνον ἀπέδησαν αὐτοῦ jorem justo futuram poenam, quasi forsan adve
τους πόδας, μήτε μὴν τὰς ἀγκύλας ἀποτεμόντες, niente nocte corpus ipsius adbuc animatum a ca-
διὰ τὸ οὕτῳ προστετάχθαι αὐτοῖς (63) ὑπὸ τοῦ ἀνθ- nibus voraretur. Et relinquentes eum suspensum',
υπάτου. Εκ τούτου γὰρ μείζονα ὑπενόει ὁ δείλαιος recesserunt ab eo. Videntes autem circumstantes
ἔσεσθαι τῷ δικαίῳ τὴν τιμωρίαν, ὡς ἂν καὶ τῆς turbæ ab eo edoctæ, quia nihil cruci affigendorum
νυκτὸς ἐπιλαβομένης τὸ σῶμα αὐτοῦ ἔτι ἔμ- fecerunt ei, speraverunt audire rursus aliquid ab
πνουν (64) ὑπὸ κυνῶν βρωθείη. Καὶ ἀφέντες αὐτὸν eo. Stratozles autem quæsivit ab eo dicens: Quid
κρεμάμενον ἀπέστησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ. Ιδόντες δὲ οἱ est quod subrideas, serve Dei, prime vocate, vel
περιεστῶτες ὄχλοι οἱ ὑπ' αὐτοῦ μαθητευθέντες, ὅτι quid nos dolore afficis per futuram orationem tui
οὐδὲν τῶν ἀνασκολοπιζομένων ἐποίησαν αὐτῷ, ῆλ- Et apostolus : Non ridebo, Stratocles, occultas el
πισαν πάλιν ἀκούεσθαί τι παρ' αὐτοῦ. Ὁ δὲ Στρα- callidas cogitationum Ægeatis insidias? Quia enim
τοκλῆς ἐπύθετο αὐτοῦ λέγων· Τί ὅτι μειδιᾷς, δοῦλε non juxta normam cruci affixus sum, magis puniri
τοῦ Θεοῦ πρωτόκλητε, μή τί γε ἡμᾶς πενθῶν διὰ nos arbitratur, ignorans 'impunitos manere nos per
τὸ στερίσεσθαί σου (65) ἡμᾶς; Καὶ ὁ ἀπόστολος dilectionem ad Christum. Et respondit loquens po-
Οὐ γελάσω, Στρατόλεις (66), τὰς ὑπούλους καὶ δο- pulo : Viri qui hic adestis, mulieres et infantes,
λερὰς ἐνέδρας τοῦ Αἰγεάτου ἐννοῶν; Ἐκ γὰρ τοῦ senes et juvenes, liberi et servi, audite me, neque
μὴ κατά τάξιν ἀνασκολοπίσαι οίεται μειζόνως τιμω- adbæreatis inani deceptioni præsentis vitæ,
ρεῖσθαι ἡμᾶς, ἀγνοῶν, ἀτιμωρήτους μένειν ἡμᾶς potius attendentes nos propter Dominum suspensos,
διὰ τὴν πρὸς Χριστὸν ἀγάπην. Καὶ ἀπεκρίνετο δια et jam ex học corpore exituros. Valedicite omni-
λεγόμενος τῷ λαῷ· Ανδρες οἱ ἐνταῦθα παρεστῶτες, bus mundanis desideriis, et contemnite infandum
γυναικές τε καὶ παῖδες, πρεσβῦται καὶ νέοι, δοῦλοι G idolorum cultum, et accurrite ad veram adoratio-
καὶ ἐλεύθεροι, ἀκούσατέ μου, καὶ μὴ προσέχετε τῇ nem non inentientis Dei nostri, quoniam ipse cum
κενῇ ἀτάτῃ τοῦ παρόντος βίου, ἀλλὰ μᾶλλον Palre et sancto Spiritu veniet, et mansionem apud
vos faciet. Excutite socordiam et tenebras de cor-
προσχόντες εἰς ἡμᾶς κρεμαμένους διὰ τὸν Κύριον,
καὶ ἤδη μέλλοντας (67) ἀπαίνειν ἐκ τοῦδε τοῦ σώμα dibus vestris, et revocate alacrem virilitatem, et
τος, ἀποτάξασθε πάσας τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας, illuminationem in pectoribus vestris. Expergisci-
mini, et state succincti lumbos vestros in lætitia,
καὶ καταπεύσατε τῶν βδελυκτῶν εἰδώλων τὰ σεβά
et spirituali lorica circumdate pectus vestrum, et.
σματα, καὶ προσδράμετε τῇ ἀληθινῇ λατρεία τοῦ
ἀψευδοῦς Θεοῦ ἡμῶν, ὅπως αὐτός τε σὺν τῷ Πατρὶ gladium verbi stringentes, præcidite carnalia desi-
deria de cordibus vestris, et fatis puri et perfecti,
καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι ἐλεύσεται καὶ μονὴν παρ' ὑμῖν
ποιήσει. Αποτινάξασθε τὴν ῥᾳθυμίαν καὶ τὸν ζόφον et sine querela, et irreprehensibiles puro Deo no-
ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν, καὶ ἀναλάβετε εὐπρόθυμον stro. Mundate vosmetipsos, et doctrina nostra non
ἀνδρείαν καὶ φωτισμὸν ἐν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. Διε fugiat a vobis. Per hæc enim eritis participes ex-
γέρθητε καὶ στῆτε περιεζωσμένοι τὰς ὀσφῦς ὑμῶν cellentium Dei nostri donorum, quæ nec oculus,
ἐν εὐφροσύνῃ, καὶ τῷ πνευματικῷ θώρακι περι- nec auris, neque co capere possunt, quae praepe
φράξατε ὑμῶν τὰ στέρνα, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ λό- D rantur in perpetuum diligentibus eum.
του σπασάμενοι ἐκκόψατε τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν, καὶ γίνεσθε καθαροί και
τέλειοι, ἄμεμπτοί τε καὶ ἀνεπίληπτοι τῷ καθαρῷ Θεῷ ἡμῶν. Αγνίσατε ἑαυτοὺς καὶ τῆς ἡμῶν δι
δασκαλίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε. Διὰ ταῦτα γὰρ κληρονόμοι γενήσεσθε τῶν μήτε ὀφθαλμῷ μήτε ἀκοῇ μήτε
καρδίᾳ ληπτών παναγάθων τοῦ Θεοῦ ἡμῶν δωρεῶν, τῶν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν εἰς ἀεὶ ἡτοιμασμένων.
Ταῦτα διεξιόντος τοῦ ἀποστόλου νυχθήμερον κρεμα
μένου, καὶ τοῦ λαοῦ ἡδέως αὐτοῦ ἀκούοντος καὶ εἰς
κατάνυξιν καὶ σύγχυσιν καρδίας ἐλθόντος, βλέποντ
τες τὸ γενναῖον αὐτοῦ τῆς ἀνδρείας καὶ τὸ ἀκαμπές
Hæc cum exposuisset apostolus, nocte et die
suspensus, et populus eum.lætanter audisset, et
in compunctionem et in confusionem spiritus ve-
nisset, videntes generosam ejus fortitudinem et
Variæ lectiones.
(62) Exspectasses ἀναπαύοντά σε. Cfr. tamen
illud κατέπαυσεν ἡ τοῦ ὄχλου στάσις p. 81 1. 50.
(63) Αὐτού; Vat.
(64) Εμπνέων Val.
(65) Σε Vat.
(66) Στρατοκλεί Val.
(67) "Ηδει μέλλοντες Vat.
Digitized by
Google