271
EPIPHANI MONACHI ENARRATIO SYRLE.
2:2
frodomi, Deinde ad austrum spelunca, circiter ἡ ἐκκλησίας ίσταται ὁ λίθος, ἐν ᾧ ἔστη ὁ Πρόδρομος.
ἔνθα ἐβάπτισε τὸν Χριστόν. Καὶ πέραν τοῦ Ἰορδά
νου ὡς ἀπὸ μιλίου ἑνός ἐστι τὸ σπήλαιον τοῦ Προ
δρόμου. Καὶ πρὸς νότον τοῦ σπηλαίου ὡς ἀπὸ μια
λίων δύο, ἵσταται ἡ γυνὴ τοῦ Λώτη στήλη ἁλος,
βλέπουσα ὄπισθεν. Καὶ πρὸς ἀνατολὴν αὐτῆς ἐστιν
τῆς ὁπῆς, λέγουσα, Οὐαὶ τὰ Σοδόμα. Καὶ φέρεται δ
duobus millibus passuum, uxor Lothi stat, Instar
columnæ salis, retro aspiciens. Atque ad orieutem
ipsius est foranen emittens fumum ; atque egre
ditur vox e foramine, dicens : Va Sodomis. Ει
famna est, spiraculum esse Orci, ubi sunt vincti.
ἐπὴ ἐκβάλλουσα καπνὸν, καὶ ἐξέρχεται φωνὴ ἐκ
λόγος ὅτι ἡ ἀναπνοὴ τοῦ ᾿Αδου ἐστὶν, ἔνθα εἰσὶ δεδεμένοι.
Postea a baptismo Christi, longitudine quatuor
dierum, itur ab urbem Tiberiadis, ad littus paludis
a qua Jordanes exit: ubi etiam apostoli piscati
sunt. A Tiberiade vero ad montem Thabor,
intervallum unius diei: sunt autein ad ascensum
montis graduum quatuor millia trecenta quadra-
ginta : ibique est sacra ædicula et abbates duode-
cim. Itemque a colle Thabor est iter unius diei Η
■sque ad oppioum magnum, quod in Cana Galilææ
est : in qua etiam facta sunt nuptiæ, ubi Christus
aquam in vinum convertit. Est etiam monasterium
in quo miraculum factum est.
est
Deinde ad Occidentem Galilææ usque ad horam
sexlam perrenis ad pratum, ubi recubuit,populus,
et Christus quinque panes distribuit. Præterea
pratum ad meditullium situm est paludis Genesareth
ac maris Tiberiadis. Ad occasum autem ipsius
prati, monasterium est eo loci, ubi Christus allo-
cutus est Samaritanam : et ad ipsum mare prope
littus, est ecclesia, ubi stat Christus, ubi focus et
pisciculus eodemque in loco Petrus mare pedibus
calcavit, eoque calcato perrexit ad Christum.
Deinde ad occidentem, circiter unius diei iti-
nere, est Nazareth. Deincepsa Cana Galileæ pro-
ficisceris ad sanctam urbem Alexandriam, et ingres-
sus navigium, Dei ope aliis ad Romaniam, cum
fide et alacritate multa. Cæterum ii, quorum in
manus veniet scriptum hoe minimi monachi Epi-
phanii, orent pro me per Dominum : nam ex rei
veritate certa scripsi, juxta loca quæ peragravi, et
vidi oculis meis. Qui vero aliter enarrat, seipsum
decipit, veritatem non percipiens. Gratiam Domino
Doo habeo, qui corroboravit servos suos ad ejus-
modi iter aggrediendum et spectacula intuendum:
quoniam ipsum D. N. decet gloria cum Palre,
principio carente, et vivificante sancto Spiritu,
honor et adoratio nunc et semper et in omne
Dvum. Amen.
C
Ἀπὸ δὲ τῆς βαπτίσεως τοῦ Χριστοῦ δι' ήμερων
τεσσάρων ἀπέρχεται εἰς τὴν πόλιν Τιβεριάδος εἰς
τὸν αἰγιαλὸν τῆς λίμνης, ὅθεν ἐξέρχεται Ἰορδάνης,
ἔνθα καὶ οἱ ἀπόστολοι ἡλίευσαν. ᾿Απὸ δὲ τῆς Τιβε
ριάδος ἕως τοῦ ὄρους Θαβώρ ἐστι διάστημα ἡμέρας
μιᾶς. Εστι δὲ τὸ ἀνάδα τοῦ ὄρους σκαλία τετρακις
χίλια τριακόσια τεσσαράκοντα. "Εστι δὲ λαύρα,
ἀββάδες δώδεκα. Καὶ ἀπὸ τὸ Θαβώρ, ἐστὶν ὁδὸς ἡμέ
ρας μιᾶς ἕως τῆς πόλεως τῆς μεγάλης τῆς ἐν Κανά
τῆς Γαλιλαίας, ἐν ᾗ γέγονεν ὁ γάμος, ἔνθα ἐποίησεν
ὁ Χριστὸς τὸ ὕδωρ οἶνον. Εστι δὲ μοναστήριον, ἐν
ᾧ τὸ θαῦμα ἐγένετο.
Καὶ πρὸς δύσιν τῆς Γαλιλαίας μέχρις ώρας έκτης
ἀπέρχῃ εἰς τὸ λιβάδιον, ἔνθα ἀνεκλίθη ὁ λαὸς, καὶ
δέδωκεν ὁ Χριστὸς τοὺς πέντε άρτους. Εστι δὲ τὸ
λιβάδιον ἀναμέσον τῆς λίμνης Γενησαρέτ, καὶ τῆς
θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος. Καὶ πρὸς δύσιν τοῦ αὐτ
τοῦ λιβαδίου ἐστὶ μοναστήριον, ἐν ᾧ τόπῳ ἐλάλησ
σεν ὁ Χριστὸς τῇ Σαμαρείτιδι· καὶ εἰς τὴν αὐτὴν
θάλασσαν εἰς τὸν αἰγιαλόν ἐστιν ἐκκλησία, ἔνθα
ἵσταται ὁ Χριστὸς, ἐν ᾧ καὶ ἡ ἀνθρακιά, καὶ τὸ
ὀψάριον. Εἰ; δὲ τὸν αὐτὸν τόπον πεζεύσας ὁ Πέτρος
ἐν θαλάσσῃ ἦλθε πρὸς τὸν Χριστόν.
Καὶ πρὸς δύσιν αὐτοῦ ὡς ἡμέρας μιᾶς ἐδόν ἐστιν
ἡ Ναζαρέτ. ᾿Απὸ δὲ Κανὰ τῆς Γαλιλαίας κατέρχη
εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν ᾿Αλεξάνδρειαν, καὶ εἰσερχόμε
νος εἰς πλοῖον τῇ τοῦ Θεοῦ βοηθείᾳ ἐξέρχῃ εἰς
Ρωμανίαν μετά πίστεω; καὶ προθυμίας πολλῆς. Οἱ
δὲ ἐντυγχάνοντες τῇδέ μου τῇ γραφῇ τοῦ ἐλαχίστου
Επιφανίου μοναχοῦ, εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν
Κύριον· τὴν γὰρ πᾶσαν ἀλήθειαν ἔγραψα, καθὼς
περιεπόλευσα, καὶ εἶδον οἰκείοις ὀφθαλμοῖς. Ο δὲ
ἄλλως διηγούμενος ἑαυτὸν φρεναπατᾷ, μὴ συνιείς
τὴν ἀλήθειαν. Χάρις δὲ τῷ Θεῷ τῷ ἐνδυναμώσαντι
τοὺς αὐτοῦ δούλους πρὸς τὴν τοιαύτην ὁδὸν καὶ
θεωρίαν, ὅτι αὐτῷ πρέπει ἡ δόξα σὺν τῷ ἀνάρχω
Ο Πατρί, καὶ ζωοποιῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι, τιμή,
καὶ προσκύνησις, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας.
Αμήν.
Digitized by Google