201
SYMON JUNIOR.
292
του τῶν θεοπνεύστων. Habetur Inter editas Latine A γασίαν τῶν ἀρετῶν ἐν τῷ καιρῷ τῆς νηστείας· καὶ
per Pontanum, numero 22.
ν. Περὶ μετανοίας, καὶ ὅτι οὐκ ἀρκεῖ ἡμῖν ἡ
τῶν ἐνόντων μόνον διάδοσις, καὶ ἡ ἀπογύμνωσις
τῶν ὑπαρχόντων εἰς κάθαρσιν ψυχῆς, ἐὰν μὴ καὶ τὸ
πένθος κτησώμεθα. Καὶ περὶ τῆς τοῦ ᾿Αδάμ ἐξ-
ορίας, καὶ ὅτι, εἰ μετενόησε παραβὰς, οὐκ ἂν τοῦ
παραδείσου ἐξέπεσεν· καὶ οἷον ἀγαθὸν εἰργάσατο
αὐτοῦ ἡ μετα τὴν ἔκπτωσιν μετάνοια. Καὶ περὶ
τῆς δευτέρας τοῦ Κυρίου παρουσίας, καὶ τῆς τῶν
ἁμαρτωλῶν κατακρίσεως. Καὶ πρὸς τῷ τέλει Ελεγ
χος τῶν ἐν κακίᾳ καὶ ὑποκρίσει ζώντων. Γ. Καλὸν
ἡ μετάνοια, καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς γενομένη ὠφέλεια.
Habetur in editis num. 33.
νι. Περὶ ἐργασίας πνευματικῆς, καὶ τῆς ἦν ἡ
ή
εργασία τῶν παλαιῶν ἁγίων· καὶ πῶς ταύτην κατα
ορθώσαι δυνάμεθα, ἵνα καὶ μέτοχοι ὥσπερ ἐκεῖ
νοι τοῦ Παναγίου γενώμεθα Πνεύματος. Ρ. Επειδή
περ μεγάλα τινὲς αἰόμενοι περὶ ἑαυτῶν ὡς οὐκ
&ps ov. In editis est, num. 8.
VII. Περὶ προσπαθείας τῆς εἰς τοὺς συγγενείς,
καὶ τίς ἡ απάτη αὐτῆς · καὶ εἰς οἷον βόθρον καὶ δε-
σμών κατάγει του, κρατουμένους ὑπ' αὐτῆς· καὶ
περὶ ἀπογνώσεως, καὶ τῆς ἐν ταύτῃ διαφορά;· τί
ἐστι τὸ, Ο πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται· ὁ
δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται. Ρ. Ως ὠφελόν γε
ἂν σιωπὴν ἠδυνάμην, καὶ τὰ ἐμαυτοῦ κακὰ ἀπο
κλαίεσθαι.
Vill. Περὶ τελείας ἀγάπης, καὶ τίς ἡ ταύτης
ἐνέργεια· καὶ ὅτι, ἐὰν μὴ δια σπουδῆς ἐντεῦθεν ἤδη
τῆς τοῦ Πνεύματος μεθέξεως γενώμεθα μέτοχοι,
οὐδὲ πιστοὶ καὶ Χριστιανοὶ δυνάμεθα εἶναι, ἀλλ'
οὐδὲ υἱοὶ καὶ τέκνα θεοῦ χρηματίσομεν. Ρ. Εἰ ὁ
τὴν ἀρετὴν ὑποκρινόμενος πρὸς ἀπάτην πολλῶν.
ΙΧ. Περὶ ἐλεημοσύνη;, καὶ τί; ἐστιν ὁ πεινῶντα
τὸν Θεὸν τρέφων, καὶ διψώντα ποτίζων, καὶ καθε
ξῆ, καὶ πῶς τοῦτό τινι κατορθωθήσεται· καὶ ὅτι
εἰ μή τις καὶ ἐν αὐτῷ ταῦτα πάντα ποιήσας καὶ
θρέψει, και ποτίσει Χριστόν, οὐδὲν ὠφεληθήσεται
ἐκ τοῦ ταῦτα μόνον ποιεῖν εἰς τοὺς πένητας,
ἑαυτὸν δὲ ἄτρομον καὶ γυμνὸν παροράν τῆς δια
καιοσύνης τοῦ Χριστοῦ. Ρ. Ἔδει μὲν μὴ τολ
μην με πρὸς ὑμᾶς ὅλως φθέγγεσθαι.
Χ. Περὶ μετοχής Πνεύματος ἁγίου, καὶ ἁγιωσύ
νης, καὶ τελείας ἀπαθείας· καὶ ὅτι ὁ ἀγαπῶν τὴν
ἐξ ἀνθρώπων δόξαν οὐδὲν ἐκ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν
ὠφελεῖται, κἂν πάσας κατώρθωκεν. Ρ. Οὐχ ὁρᾶτε
πῶς οἱ τῷ ἐπιγείωμ βασιλεῖ παριστάμενοι, αυτοί τε
δόξαν ἡγοῦνται.
ΧΙ. Ὅτι οὐ χρὴ τὸ τῆς νηστείας ὠφέλιμον ἐν τῇ
πρώτῃ καὶ μόνῃ τῶν νηστειῶν ἑβδομάδι σπουδαί
ως τηρεῖν, καὶ ἀσπάζεσθαι· ἀλλὰ τὴν ἴσην καὶ τὴν
αὐτὴν σπουδὴν ἐν πᾶσι ταῖς ἑβδο μάτι τῶν νηστει
ῶν ἀναγκαῖον τοῖς σπουδαίοις διατηρεῖν. Ρ. "Εδει
μὲν ἡμᾶς τῇ παρελθούσῃ Κυριακῇ τὰ νῦν μέλλον
τα ρηθήσεσθαι.
ΧΙΙ. Περὶ ἐγκρατείας καὶ ὑπομονῆς εἰς τὴν ἐρε
Β
περὶ σιωπῆς, καὶ ὅπως δεῖ ἐν πάσῃ τῇ νηστεία
διάγειν τοὺς ἀγωνιζομένους ἐν ἀληθείᾳ. Ρ. Ἐγὼ μὲν
καὶ τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι ἐκ πλημμελοῦς καὶ
βαθύμου προαιρέσεως τε καὶ διαθέτως.
XIII. Περὶ τῆς Χριστοῦ ἀναστάσεως, καὶ ὁποῖα
τίς ἐστιν, ἢ πῶς ἐν ἡμῖν γίνεται ἡ ἀνάστασις τοῦ
Χριστοῦ, καὶ ἐν αὐτῇ ἡ ἀνάστασις τῆς ψυχῆς· και τί
τὸ μυστήριον ταύτης τῆς ἀναστάσεως. Γ. Ηδη τὸ
Πάσχα ἡ χαρμόσυνος ἡμέρα, ή πάσης εὐφροσύνης
καὶ θυμηδίας.
Χιν. Περί μετανοίας καὶ ἀρχῆς βίου μοναδικού,
καὶ πῶς τις ὁδῷ καὶ τάξει προβαίνων εἰς ἀρετὴν ἐν
τῇ τῶν ἐντολῶν ἐργασίᾳ εἰς τελειότητα έρχεται. Ρ.
Ανθρωπος ὁ πάντων καταφρονήσας τῶν ὀρωμένων
καὶ αὐτῆς αὐτοῦ τῆς ψυχῆς. Inter editas num. 26.
ΧV. Περὶ ἐμπαθοῦς καὶ ἀπίστου καὶ πονηράς δια
θέσεω; καὶ τίς ἡ ἔνωσις τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς υἱού;
τοῦ φωτός· καὶ τίνα τρόπον ἐν αὐτοῖς αὐτὴ γίνε
ται· καὶ πρὸς τὸ τέλος καταδρομὴ τῶν ἀναξίως και
τετολμώντων τῆς ἀρχιερωσύνης. Ρ. Αεὶ μὲν ἀλλή
λοις ἀντίκεινται τῷ φωτὶ τὸ σκότος, τῇ πίστει ἡ
ἀπιστία. Est in editis num. 27.
ΧVΙ. Περὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
καὶ τίς ἡ θεωρία τῶν μυστηρίων αὐτοῦ, καὶ ὅπως
τοῖς καθαροί, τῇ καρδίᾳ ἀποκαλύπτονται· καὶ διή
γησις ἐκ προοιμίων επωφελὴς περί τινος ὑποτακτι-
κοῦ λαβόντος Πνεῦμα ἅγιον ταῖς εὐχαῖς τοῦ πνευμα-
τικοῦ αὐτοῦ Πατρός. Ρ. Νεώτερός τις διηγήσατό
– μοι λέγων, ὅτι ὑποτακτικὸς τυγχάνων Πατρὸς το
μίου
C
D
ΧVΙΙ. Περὶ θεωρίας καὶ ἀποκαλύψεως, καὶ
πεφωτισμένης ψυχῆς, καὶ ὅπως ὁ ὑπὸ τῆς ἀγάπη;
κατασχεθεὶς τοῦ Θεοῦ, καὶ εἰς βάθος ταπεινοφροσύ
νης Ελάσας ἐνεργεῖται ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ
ἁγίου. Ρ. Πολλή ή συγκατάβασις, καὶ ἡ φιλαν
θρωπία θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους· διὸ καὶ ἐκπληττόμε
νος.
ΧVΙΙΙ. Περὶ μεθόδων τοῦ πονηροῦ, ὧν υποβάλλει
τοῖς κουφοτέροις καὶ φιλοπρωτεύουσιν, ὁπόταν ποι-
μὴν ἐξ ἀνθρώπων γίνηται. Καὶ ὅτι χρὴ τοὺς μὲν
ἀναξίως ἐπιπηδῶντας τῇ ἀρχῇ πάσῃ κωλύειν σπου
δῇ, τοὺς δὲ πνευματικοὺς καὶ ἁγίους συνωθεῖν καὶ
συνεργεῖν· καὶ πρὸς τῷ τέλει πρὸς τὸν ποιμένα. Ρ.
Εἰ λαοῦ καὶ ποίμνης ἡγούμενος κατεστάθης, σκό-
πησον καλῶς.
ΧΙΧ. Ὅτι οὐ χρὴ ἐπὶ μόνοις τοῖς λόγοις καὶ ταῖ
ὑποσχέσεσι θαῤῥεῖν τῶν ἀνθρώπων, ἀλλ' ἐκ τῶν ἔρ-
γων τὸ πιστὸν βεβαιοῦσθαι τῶν λόγων αὐτῶν· καὶ
οἷα τίς ἐστιν ἡ τῶν ἀληθινῶν διδασκάλων διάθεσις,
καὶ ἀγάπη πρὸς τοὺς μαθητευομένους αὐτοῖς, καὶ
ὁποῖα τὰ σπλάγχνα, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν, καὶ
ὅπως ὑπὲρ αὐτῶν ἐντυγχάνουσι τῷ Θεῷ. Ρ. Τὴν ἀρ
χὴν τῆς ὑμετέρας πρός με φιλίας γινώσκει
στος..
και
ΧΧ. Περὶ ἀποταγῆς καὶ ἐκκοπῆς θελήματος πρὸς
τοὺς αἰτήσαντας γράψει αὐτοῖς, πῶς ὀφείλει τις τὸν
ἀσκητικών διανύσαι βίον, καὶ ὅτι καλὸν ἐπὶ τούτῳ
Digitized by Google
i